LEVEN EN STERVEN VOOR DE HEER*

Enige tijd geleden stond ik aan het sterfbed van een priester van ons bisdom. 0p twintigjarige leeftijd had hij zich aangesloten bij de Gemeenschap Redemptor hominis die was ontstaan in een krottenwijk van Rome. Hij had snel begrepen dat het evangelie hem en zijn leeftijdsgenoten een unieke weg voorhield die hen veel zou geven en ook veel zou vragen.

Tien jaar later zou Maurizio - zo heette de priester - naar België komen. Hij werd bij ons priester gewijd en kreeg pastorale verantwoordelijkheid in scholen en in parochies van ons bisdom. Hij bleef veel studeren en hield ervan om anderen te vormen in de school van het leven en van het geloof. Terwijl hij pastoor was in twee parochies kreeg hij op 57-jarige leeftijd het bericht dat hij ernstig ziek was. Hij heeft ten einde toe moedig gevochten tegen de ziekte, met de steun van dokters en van zijn gemeenschap. Uiteindelijk konden hem alleen nog palliatieve zorgen worden toebedeeld.

Kort vóór Maurizio stierf, werd ik uitgenodigd aan zijn ziekbed. Hij herkende me nog en met enkele leden van zijn gemeenschap baden we de afscheidsgebeden van de Kerk. Het meest indringend daarbij waren de aanroepingen uit de Schrift die ons hielpen om ook op dit ogenblik tot gelovige overgave te komen. Elk woord ging spreken en bracht opnieuw de vertroosting en de vrede aanwezig die Maurizio ook al in zijn jonge jaren had ervaren. Diezelfde vertroosting en vrede waren er nu in het aanschijn van de dood.

Vanuit dit gebeuren wil ik u uitnodigen om deze aanroepingen uit de Schrift te overwegen. Zij brengen ons "leven" uit de Schrift. Het is belangrijk om ze rustig en langzaam te overwegen, met enige tussenpauze. Ze roepen een hele wereld op, met telkens een facet van ons geloof, belangrijk bij leven én bij sterven.
 

• "Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?" (Rom 8, 35)
• "Of wij leven of sterven, de Heer behoren wij toe." (Rom 14, 8)
• "Wij zullen voor altijd samen zijn met de Heer." (2 Tess 4, 17)
• "Wij zullen God zien zoals Hij is." (1 Joh 3, 2)
• "Naar U gaat mijn verlangen, Heer." (Ps 24, 1 )
• "De Heer is mijn licht en mijn heil." (Ps 26, 1)
• "lk dorst naar God, de levende God." (Ps 41, 3)
• "Al moet ik het duister in van de dood, ik ben niet angstig, want Gij zijt toch bij mij." (Ps 22, 4)
• "Jezus heeft gezegd: Komt, gezegenden van mijn Vader, ontvangt het Rijk dat voor u gereed is." (Mt 25, 34)
• "leder die in de Zoon gelooft, bezit eeuwig leven." (Joh 6, 40)
• "ln uw handen, Heer, beveel ik mijn geest." (Ps 30, 6a)

Al is het waar dat deze woorden uit de Schrift ons bijzonder aanspreken bij de overgang van leven naar sterven - daartoe werden ze ook verzameld - toch kunnen ze ons ook inspireren op élk ogenblik van ons leven. Ze geven ons immers een perspectief, namelijk het perspectief op de eeuwigheid waartoe wij als christenen geroepen zijn.

Zoals Maurizio al vanaf zijn jonge jaren van het leven met de Heer had geproefd en aan Hem uiteindelijk zijn leven heeft gegeven, zo kunnen ook wij nú innerlijk "leven voor de Heer". Niets kan een christen scheiden van Hem, noch leed noch sterven. Christen-zijn is verlangen bij de Heer te zijn, dorsten naar Hem, Hem beleven als bron van Licht en van heil, en van daaruit uiteindelijk nooit angstig of vertwijfeld zijn.

Stemt het perspectief dat "de liturgie bij een stervende" ons aanbiedt, tot vreugde of tot droefheid? lk denk dat vreugde ook hier de ondertoon is. ln ieder geval is het dat wat ik zélf ervaarde, en ook wat Maurizio ons nog kon zeggen, met de inspanning van al zijn krachten. Hij antwoordde op het gebed met een stil, maar helder "Amen", het is goed zo, het zij zo. Op dat ogenblik was er vreugde in onze harten, doorheen alle droefheid. Zó is Maurizio ons vóórgegaan, te vroeg weliswaar, maar hij ging de weg van alle zaad, dat moet sterven om te leven. Zo ging het met hem, zo ging het met Jezus, en zo gaat het met ieder van ons.

Mgr. Patrick Hoogmartens

Bisschop van Hasselt

* Bezinning verschenen in "Samen", nr. 1 (2012) 10.

05/02/2012