Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Uitdiepingen arrow De wereldjongerendag is 25 jaar oud/3
Afdrukken Verzenden naar een vriend





De Wereldjongerendag is 25 Jaar oud/3

Een te incultureren pedagogie


De Wereldjongerendag (WJD) wil niet alleen jongeren verzamelen rond de Paus en rond hun Herders, maar biedt ook een enorme kans tot uitwisseling en onderzoek onder de opvoeders en dit over de problemen en de inhoud van de jeugdpastoraal, via de Jeugdforums, die reeds hun tiende editie bereikten.

De afdeling Jeugd van de Pauselijke Raad voor de Leken heeft verschillende initiatieven tot stand gebracht, met het oog op de noodzakelijke koppeling tussen de WJD en de gewone pastorale zorg voor jongeren. Op een studiedag in 2003, na een analyse van de verworvenheden van de pedagogie van het geloof van de WJD, maakte de toenmalige Verantwoordelijke van de afdeling Jeugd melding van enkele centrale lijnen voor de jeugdpastoraal, die nog steeds actueel blijven:

"Ik zou de fundamentele pastorale prioriteiten samenbrengen in vier aanvullende sectoren die niet moeten beschouwd worden als een vaste route, die de jongeren stap na stap moeten volgen, maar veeleer als een huis met verschillende deuren. Jullie taak als opvoeders bestaat erin, dat jullie de jongeren helpen groeien in een leven dat diep geworteld is in Christus, gestructureerd door een solide vorming, bezield door de liefde voor de Kerk, met inzet in de wereld en georiënteerd naar de missie"[1].

Dit leesraster, dat een goed overzicht van de doelstellingen van de WJD samenvat, laat een contextualisering toe in de verschillende kerkelijke en culturele situaties, en een vergelijking met de concrete gezichten van de jongeren.

Opgroeien in een leven dat diep geworteld is in Christus, gestructureerd door een solide vorming

In de context van Kameroen waar wij actief zijn, hebben we voor de jongeren de relevantie kunnen ervaren van de prioriteit van de vorming in het kader van een pastoraal van de intelligentie en de rationaliteit in de opleiding van de leken. Voor een leven dat geworteld is in Christus is er, na de eerste evangelisatie, behoefte aan een uitdieping van het geloof.

Voor de jongeren is het vooral noodzakelijk dat de basisconcepten van de catechese uitgroeien tot een persoonlijke kennis van de Heer en een inspiratie worden voor het leven en voor de sociale inzet.

Gezien het feit dat gezin en school in het doorgeven van een menselijke en religieuze vorming vaak afwezig blijven, is er ook de noodzaak om de jongeren te begeleiden in het evangelische onderscheidingsvermogen van de cultuur waarin ze zijn ondergedompeld. Deze cultuur wordt gekenmerkt door een snelle en vaak tegenstrijdige overgang van traditie tot moderniteit.

De jongeren oproepen om prioriteit te geven aan kerkelijke vorming is niet altijd gemakkelijk. Ze zoeken wel een plaats voor hun deelname aan de liturgische en recreatieve activiteiten, maar ze willen de rol van verantwoordelijkheid niet op zich nemen. Ze zijn vaak ongevoelig voor de bewegingen die voortdurende betrokkenheid en reflectie vereisen, en geven gemakkelijk toe aan het heersende fatalisme, als reactie op hun sociale en kerkelijke uitsluiting.

De socratische, diepe en tegelijkertijd innemende pedagogie van de Boodschappen van de WJD, die de existentiële en diep religieuze vragen naar voren brengt, - met het voorbeeld van de evangelische dialoog tussen Jezus en de rijke jonge man - heeft de jonge mensen tijdens de dagen van bezinning van dit jaar helpen begrijpen dat de jeugd een tijdstip is waar zij worden opgeroepen om het Gelaat en de blik van Christus te zoeken.

Door middel van die in de Kerk bijgewerkte pagina van het Evangelie, is het Jezus zelf die de jonge mensen van alle leeftijden en van alle plaatsen tot een persoonlijke liefdesdialoog oproept; Hijzelf nodigt op deze wijze uit om de naleving van de geboden en hun gedrag in een diepere navolging van Christus te funderen, en dat in de vrijheid en de totaliteit van hun hart. Dit vereist dat de jongeren in het dynamisme van het geloof binnentreden en zichzelf en hun omgeving diep in vraag stellen.

Een leven dat geïnspireerd is door de liefde voor de Kerk en dat zich inzet in de wereld

In onze jarenlange aanwezigheid in Afrika hebben we aan de jongeren geleerd: "Geloven is zich inzetten". Los van de aggregatievormen die verschillend kunnen zijn, blijft het voorstel dat geloof handelt in de liefde - in de christelijke vorming, in de analyse van de sociaal-culturele problemen en in het engagement voor de armen en kleinen - een belangrijke aanpak bij de opleiding van jongeren. Anders zal het geloof het risico lopen vormen aan te nemen die vervreemden, zodat jongeren een prooi worden voor sekten en magische stromingen, die op het Afrikaanse continent wel degelijk verspreid zijn.

Aan de andere kant, drukten de talrijke oproepen van Johannes Paulus II - die aanwezig waren in de Boodschappen tot de WJD - de behoefte uit aan opbouw van de 'beschaving van liefde'. Deze behoefte werd bevestigd door de toespraken die hij tijdens zijn reizen in Afrika tot de jongeren richtte.

Benedictus XVI is in deze richting aan de jongeren blijven tonen dat de liefde voor de Kerk de plaats is waar men deze inzet van hoop met concrete en dagelijkse daden kan verwezenlijken.

Een leven gericht op de missie

De aandrang van de Boodschappen van de WJD over de persoonlijke kennis van Christus en over de vorming leidt naar de uitnodiging tot de missie. In het spoor van de richtlijnen die reeds in kaart werden gebracht door het Concilie en door de Synode over de leken, blijft men aandringen op evangelisatie van jongeren door de jongeren zelf[2].

Enkele Boodschappen voor de WJD werden volledig gewijd aan het thema van de missie[3] en aan het einde van zijn pontificaat vroeg Johannes Paulus II nog eens aan de jongeren om hun leeftijdsgenoten via de vriendschap tot de Bron van Liefde te leiden: "Voelt u verantwoordelijk voor de evangelisatie van je vrienden en al je leeftijdsgenoten[4]".

Het gaat bijna om een testament, opgenomen en herhaald door Benedictus XVI. In de daaropvolgende Boodschappen zal hij blijven aandringen op de vorming tot het beluisteren van Gods Woord, tot het getuigen van de liefde en de hoop, en tot de opdracht aan jongeren toevertrouwd voor de nieuwe evangelisatie bij hun leeftijdsgenoten.

Benedictus XVI heeft op deze manier de jongeren uitgedaagd: "Het eigen leven bouwen op Christus door zijn woord met vreugde te aanvaarden en door zijn leer in praktijk te brengen: ziehier, jongeren van het derde millennium, wat je programma moet worden! Het is dringend noodzakelijk dat een nieuwe generatie van apostelen opkomt, stevig verankerd in het woord van Christus en in staat de uitdagingen van onze tijd te beantwoorden, en die tevens bereid zijn het Evangelie overal te verspreiden"[5].

De oproep tot de jongeren om hun leeftijdsgenoten te evangeliseren is, naar onze mening, de meest originele bijdrage van de WJD en van zijn Boodschappen. Deze oproep moet nog worden verkend en gestimuleerd, zodat de jongeren "de echte hoofdrolspelers van de evangelisatie en de makers van de sociale vernieuwing zouden worden "[6].

Antonietta Cipollini

 

 


________________________

[1] F. Kohn, La pastorale giovanile oggi: come rispondere alle attese della Chiesa e dei giovani?, in Pontificio Consiglio per i Laici, Giornata Mondiale della Gioventù: da Toronto a Colonia. Roma 10-13 aprile 2003, in http://www.vatican.va
[2] Vgl. Apostolicam Actuositatem, 12; vgl. Christifideles Laici, 46.
[3] Zie in het bijzonder de Boodschappen bij gelegenheid van de Wereldjongerendag IV, VII, IX-X en XVII.
[4] Giovanni Paolo II, Messaggio per la XIX Giornata Mondiale della Gioventù (22 febbraio 2004), in Insegnamenti di Giovanni Paolo II, XXVII/1, 244.
[5] Benedetto XVI, Messaggio per la XXI Giornata Mondiale della Gioventù (22 febbraio 2006), in Insegnamenti di Benedetto XVI, II/1, 227.
[6] Vgl. Christifideles Laici, 46.

20/07/2010

 

 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis