Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Thema’s van Spiritualiteit ▸ arrow Thema's van Spiritualiteit/8. Het gebed: van hart tot hart
sito ufficiale

  ¡PAS OP! DEZE WEBSITE IS EEN ARCHIEF - KLIK HIER OM NAAR DE NIEUWE WEBSITE OVER TE GAAN

 
Afdrukken Verzenden naar een vriend



Thema's van Spiritualiteit/8 



Het gebed: van hart tot hart

 



In het leven van de christen neemt het gebed een centrale plaats in. Het is niet gescheiden van het leven dat wij leiden, zodat wij kunnen beweren dat men bidt zoals men leeft. Wij kunnen dus het gebed niet afzonderen van onze dagelijkse levensstijl en van de manier waarop wij onze dag organiseren.

Het gebed mag niet verbannen worden naar een abstracte plaats los van al de andere momenten in ons leven. Daarom weerspiegelt het persoonlijke en gemeenschappelijke gebed, ook al volgt het sommige diepe richtlijnen die zich in de loop van de geschiedenis gevormd hebben, steeds de spiritualiteit en de inzet van iedereen. Alleen op deze wijze wordt het een levend gebed en niet een passieve vervulling van een gebod of van een reglement. Er bestaat inderdaad geen gemeenschappelijk of persoonlijk gebed buiten de werkelijkheid van het individu, noch van het moment van genade, van lauwheid of van zonde die personen in de verschillende momenten van hun leven ervaren.

De mens, een wezen in relatie

De mens is gemaakt om te beminnen en om bemind te worden. De mens realiseert zich, wanneer hij in zijn naaktheid ontmaskerd van het eigen ik, gekend en bemind wordt. Wanneer hij gekend en bemind wordt voor wat hij is en niet om wat hij heeft of schijnt te hebben. De mens die zich verstopt, die zich maskert, die bang is om geweigerd te worden voor wat hij is, is een mens die nooit de liefde zal kennen. De mens vindt zijn vreugde niet in de eenzaamheid van het eigen ik, maar in de werkelijke ontmoeting van zijn ik met het ik van een ander. Het is in de relatie ik-jij dat de mens zich realiseert.

Ieder van ons heeft in zijn hart een eindeloze honger en dorst naar een Jij die aan je denkt, aan een Jij die naar je zoekt, aan een Jij die je begrijpt, aan een Jij die je vergeeft, aan een Jij die je omhelst en behoedt. Nog meer, men zoekt die Jij die van je droomt en je altijd hoger brengt, die Jij die niet sterft en die altijd over het lijden, de scheiding, de rouw, de nederlaag, de dood heen kan gaan. Voor al deze redenen, voor deze eindeloze dorst en honger die in het hart van ieder van ons leeft, kunnen wij zeggen dat alleen God de echte Jij is voor ieder mens.

Het gebed is dus de uiterste akte van de mens, omdat in het gebed het ik van de mens God ontmoet, alsH. Pastoor van Ars een Jij. Maar deze ontmoeting is geen magische ontmoeting, geen ontmoeting die gescheiden is van de rest van het leven.

Gebed: van hart tot hart

In de tijd van de Heilige Pastoor van Ars, vroeg een boer hem wat hij deed tijdens zijn langdurig verblijf voor het Tabernakel. Hij antwoordde: "Ik kijk naar de goede God en de goede God kijkt naar mij..."[1].

Hoeveel keren mankeert ons dit vermogen om te kijken en ons te laten bekijken. Wij hebben geen tijd om stil te blijven staan en naar Hem te kijken en, wij willen ook niet door Hem bekeken worden.

Van het gebed geeft ons de heilige Teresia van Avila deze mooie definitie: "Het geestelijke gebed is niks anders, voor mij, dan een intieme vriendschapsrelatie, een zich veelvuldig ophouden, van hart tot hart, bij Diegene van wie wij weten dat Hij van ons houdt"[2].

Het gebed is een dialoog van hart tot hart; is het vermogen om in eenzaamheid te blijven tegenover Zijn eenzaamheid. Wanneer allen Hem verlaten, wanneer allen Hem verraden, wanneer allen Hem verloochenen, wanneer allen in slaap vallen, wanneer Hij alleen blijft en wanneer ook wij helemaal alleen blijven, dan, slechts dan, zal men zien of ons gebed een echt authentiek gebed is.

Het gebed is een vriendschapsrelatie. Zo herinneren ons de woorden van Jezus: "Ik noem u geen dienaars meer, want de dienaar weet niet wat zijn Heer doet, maar u heb Ik vrienden genoemd, want Ik heb u alles meegedeeld wat Ik van de Vader heb gehoord" (Joh 15, 15). In een vriendschapsrelatie is er dus communicatie, aanvaarding, kennis. H. Teresia van Avila Vriendschap vraagt omgang. Vrienden houden van samen zijn. Ze hebben geen dienstrooster. Ze hebben geen vastgestelde dagen. De vriend vindt vreugde aan het horen van de stem van de vriend, aan het stil blijven aan zijn zijde, aan dingen samen doen[3].

Paus Benedictus XVI herinnert ons dat: "Het echte gebed is de motor van de wereld, omdat het deze wereld openhoudt voor God. Daarom is er zonder gebed geen hoop, maar enkel illusie. Het is dus niet de aanwezigheid van God die de mens tot vervreemding brengt, maar wel zijn afwezigheid: zonder de echte God, Vader van de Heer Jezus Christus, wordt de hoop een illusie die ons de realiteit doet ontvluchten. Met God spreken, in zijn aanwezigheid vertoeven, zich door zijn Woord laten verlichten en zuiveren, leidt ons daarentegen naar het hart van de realiteit, in de intieme Motor van het kosmisch worden, om zo maar te zeggen,  in het hart van het pulserend universum"[4].

 

Irene Iovine

 


 


________________________

[1] F. Trochu, Le curé d'Ars. Saint Jean-Marie Baptiste Vianney 1786-1859, Librairie Catholique Emmanuel Vitte, Lyon-Paris 1927, 224.
[2] Santa Teresa di Gesù, Vita di Teresa di Gesù, in Opere, VIII, 5 Postulazione Generale O.C.D., Roma 1969, 95.
[3] Vgl. E. Grasso, Très chers amis... Thèmes choisis de spiritualité, Centre d'Études Redemptor hominis, Mbalmayo 2000, 131-136.
[4] Benedetto XVI, Omelia. Mercoledì delle Ceneri (6 febbraio 2008), in www.vatican.va

09/06/2010

 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis