Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Thema’s van Spiritualiteit ▸ arrow Thema's van Spiritualiteit/2. De dislocatie van het wezen
sito ufficiale

  ¡PAS OP! DEZE WEBSITE IS EEN ARCHIEF - KLIK HIER OM NAAR DE NIEUWE WEBSITE OVER TE GAAN

 
Afdrukken Verzenden naar een vriend


 
Thema's van Spiritualiteit/2

   

  DE DISLOCATIE VAN HET WEZEN

 


De geloofsbelijdenis van het volk van Israel (Shema‛ Israel) begint met deze woorden: "Luister, Israel...". Ook sint-Benedictus zal zijn Regel beginnen met deze woorden: "Luister, mijn zoon...".

Het christelijke geloof hangt af van het luisteren: luisteren naar het Woord van God in de geschiedenis, naar het Woord dat verkondigd werd door de Wet en de Profeten, naar het Woord dat vlees is geworden in Jezus, naar het Woord dat gepredikt werd door de apostelen aan alle schepselen: luisteren is dus de essentiële voorwaarde voor iedere christenmens.

Het is zeer belangrijk dit primaat van het luisteren te onderstrepen in het proces van het geloof, want vaak en op verschillende plaatsen vertrekken wij niet van het primaat van het luisteren, worden de uiterlijke en de innerlijke voorwaarden om te kunnen luisteren niet geschapen, of  denken wij dat het geloof niet ontstaat en niet groeit door te luisteren naar het Woord, maar door de inspanning van de mens en niet uit wat in zijn hart moet worden gezaaid.

Luisteren is werkelijk luisteren wanneer het gehoorzaamheid wordt: volledige en precieze verwezenlijking van wat het Woord ons zegt. Luisteren gebeurt niet eens en altijd, maar dagelijks en voordurend. Sint-Benedictus vermaant in de Proloog van zijn Regel: "Laat ons luisteren met zeer aandachtige oren naar wat ons de vermaande stem van God iedere dag herhaalt ".

De eerste daad van iedere christen is dus de daad van het luisteren. En het model van het luisteren is voor elke christen Maria. Maria is inderdaad diegene die wij allen, mannen en vrouwen, moeten worden. Daarom moeten wij ons tegenover het Woord gedragen zoals zij, met name door in ons het vrouwelijke element aan te nemen. Want met God is geen eenheid mogelijk met hetzelfde geslacht, maar wel en alleen met het vrouwelijke van Maria[1].

De vrouw heeft in Gods plan een heel speciale betekenis. Zij vertegenwoordigt van nature - meer dan de man - wat men kan beschrijven als het 'mariale element': het vermogen om het zaad van het Woord te bewaren, te bewaken en te laten ontwikkelen. Van zijn kant vertegenwoordigt de man van nature eerder het Petrus- en Paulus-element: het element van verdediging, van verkondiging, van constructie, van strijd. Beide zijn ze echter, de man en de vrouw, geroepen tot een directe en persoonlijke relatie met de Heer.

Daarom is Maria voor iedereen het model van het luisteren. Maria laat zich vullen met het Woord. In haar is er geen verdeeldheid: niet het hoofd aan de ene kant, de mond en de oren aan een andere kant, de ogen nog aan een andere kant, de handen ergens, de schoot naar zijn eigen kant, terwijl de ene voet naar de ene kant loopt en de andere naar een andere kant... In Maria vormen lichaam en geest een eenheid.

In deze tijd waarin wij rennen op het ritme van machines en niet van mensen, beseffen ook wij als christenen de vele verdeeldheden die ons lichaam naar de ene kant trekken en onze geest naar de andere. Vaak is ons lichaam aanwezig op een bepaalde plaats en is onze geest ergens anders. Met ons lichaam zitten wij met iemand te praten, maar met onze gedachten zwerven wij naar andere kusten. Vele zondagen brengen wij ons lichaam naar de kerk om dichter bij de Heer te zijn, maar in onze zakken blijft ons gsm aan. En terwijl wij met één oor naar het Woord luisteren, laten wij ons met het andere oor afleiden door andere stemmen. Terwijl wij onze geest voorbereiden om de Heer te ontvangen, is onze mond bezig met iets anders te kauwen. Terwijl de ene voet ons naar het altaar brengt, zijn wij met de andere voet al buiten de kerk om naar een of andere afspraak te lopen.

Deze dislocatie van lichaam en geest maakt van ons verdeelde mensen, zowel innerlijk als uiterlijk. Maria is daarom niet alleen een model van het luisteren, maar een model van eenmaking van de persoon. In haar is de Heer kunnen afdalen, omdat haar geest en haar lichaam verenigd en klaar waren om Hem samen te ontvangen. En Hij werd ontvangen in de houding van een dochter die luistert, van een bruid die zichzelf geeft en van een moeder die het zaad toelaat om een vruchtbare grond te vinden waar het vrucht voortbrengt.

Maria is de grond van God. Maria is inderdaad de grond die zijn vrucht draagt. Zij is de grond waarin God neerdaalt, waarin de boom van het leven groeit[2].

Het woord van God heeft - zoals de profeet Jesaja ons zegt - een grond nodig die het ontvangt: "Zoals de regen en de sneeuw uit de hemel neerdalen en daarheen pas terugkeren, wanneer zij de aarde hebben gedrenkt, haar hebben bevrucht en met planten bedekt, wanneer zij zaad hebben gegeven aan de zaaier, en brood aan de eter; zo zal het ook gaan met mijn woord, dat voortkomt uit mijn mond; het keert niet vruchteloos naar Mij terug, maar pas wanneer het heeft gedaan wat Mij behaagt, en alles heeft volvoerd, waartoe Ik het heb gezonden" (Js 55, 10-11).

Als het Woord niet vruchteloos terugkeert naar God, betekent dit dat het Woord nooit steriel is. Als de boom van het leven in ons innerlijke én in onze gemeenschappen niet groeit, dan moeten wij niet de schuld geven aan het Woord of naar oorzaken van onze onvruchtbaarheid zoeken. Het zijn wij die de voorbereiding en de voorwaarden toelaten zodat het gezaaide Woord zijn vrucht moge dragen in onze grond, of die het met onze weigering beletten.

 

Irene Iovine


________________________

[1] Vgl. E. Grasso, Maria, terra di Dio, in E. Grasso, Fondamenti di una spiritualità missionaria. Secondo le opere di Don Divo Barsotti, Università Gregoriana Editrice (Documenta Missionalia 20), Roma 1986, 185.
[2] Vgl. E. Grasso, Maria, terra di Dio..., 175

 

11/01/2010
 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis