Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Afrika arrow Nieuws uit Afrika arrow De ontdekking van de stad Mbalmayo/4
Afdrukken Verzenden naar een vriend

 

 

   KAMEROEN IN MINIATUUR:

DE ONTDEKKING VAN DE STAD MBALMAYO/4



Wij sluiten het weergeven van de geschiedenis en enkele belangrijkste uitdagingen van Mbalmayo af met een interview met p. Apollinaire Ebogo, een belangrijke bron van informatie over de door deze stad in Kameroen meegemaakte gebeurtenissen.


 


VAN WREDE STAD NAAR GEZEGENDE STAD


De bijdrage van de Kerk. Interview met Apollinaire Ebogo


Apollinaire Ebogo is de oudste van de priesters van het bisdom. Dankzij zijn priesterambt heeft hij een grote kennis kunnen verwerven van de stad Mbalmayo. Hij heeft aan het Kleinseminarie Saint-Paul zorg gedragen voor de vorming van de leerlingen, is verantwoordelijk geweest voor de parochie Mbockulu, pastoor van de kathedraal en kapelaan van de lycea en colleges, zonder de taak van bisschoppelijk vicaris te vergeten die hij lange tijd heeft uitgeoefend. Hij is ongetwijfeld een echte levende bibliotheek, een belangrijke bron van informatie over de geschiedenis van Mbalmayo.


 

* Kunt u ons vanuit uw rijke ervaring de bijdrage van de katholieke Kerk schilderen aan de opbouw van de stad Mbalbayo?

Ik kende de stad Mbalmayo nog voordat ik (in 1963) er aankwam, daar mijn ouders, die er kwamen om palmnoten te verkopen, wonderbaarlijke dingen, waaronder de trein het meest in het oog viel, over deze beroemde stad vertelden.

De Kerk was al sinds lange tijd op grond van hetgeen zij op materieel en maatschappelijk gebied tot stand had gebracht, door de hoofden van de streek aangespoord zich bij hen te vestigen. In het bijzonder het hoofd van Mbalmayo, Foe Avodo, vroeg in 1928 de bisschop van Yaoundé, mgr. François-Xavier Vogt, priesters te sturen om zich in zijn stad te vestigen.

Vanaf hun komst in Vimli (de oude naam van Mbalmayo) hadden missionarissen van een gedeelte van de stad, dat nu New Town heet, een toeristisch centrum gemaakt dat men moest bezoeken. Ook nu nog bevinden zich er niet alleen de voor het kerkelijk leven kenmerkende gebouwen, zoals de kathedraal of de woningen van de priesters en de zusters, maar ook structuren met een maatschappelijk karakter: het ziekenhuis, de keuterschool, het complex van de lagere scholen en het College Saint-Cœur de Marie.

Behalve de meer typische bijdrage ten gunste van de ontwikkeling van de mens presenteerde de Kerk zich in het begin als beschermster van de bevolkingen. Ik bewaar de herinnering aan de missionarissen die rond de jaren 1930 veroordeeld werd tot het betalen van boetes aan het koloniaal bestuur, omdat zij zich verzetten tegen de gedwongen tewerkstelling voor de weg Adzap-Benebalot, niet ver van Mbalmayo. Pater Pierre Pichon (1890-1968), de pastoor van Minlaba, de oudste missie van het bisdom Mbalmayo, gesticht in 1912 door de pallottijnen, werd zelfs om dezelfde reden verdreven en teruggestuurd naar Frankrijk.

Ik denk ook aan de bemiddeling van pater Albert Moll (1909-1972), een spiritijn, ter gelegenheid van de moord op het hoofd van de subdivisie van Mbalmayo, Jean Boyer in 1947, toen het koloniaal bestuur met represailles wilde reageren tegen de bevolking. Dankzij de Kerk werd het leven van zeer veel onschuldigen gered!

Na een belangrijke rol te hebben gespeeld in de ontwikkeling van de stad in het begin leek de Kerk zich in het vervolg in zichzelf te keren en zich alleen te bekommeren om de handhaving van wat er was verworven, en om haar liturgische functie.

Met de benoeming van mgr. Paul Etoga in 1961 ontwaakte de stad Mbalmayo gelukkig uit haar lethargie. Na lange tijd te hebben gewerkt in plattelandsparochies en vijf jaar in de hoofdstad Yaoundé als hulpbisschop was mgr. Etoga de ideale man voor onze stad met een tegelijk half-stedelijke en half-rurale aanblik. Mbalmayo kende zo een exponentiële stedelijke uitbreiding, vooral in de wijk Mbockulu, waar de bisschop zich had gevestigd en het seminarie Saint-Paul had gebouwd.

De inspanningen ten gunste van de ontwikkeling van de mens werden verdubbeld en dezelfde dynamiek ging verder en werd bovendien nog benadrukt met zijn opvolger mgr. Adalbert Ndzana; de sector van de gezondheidszorg van de katholieke Kerk waaraan hij een grote impuls gaf, is een van de belangrijkste van de stad: drie grote ziekenhuizen zijn er gebouwd en bieden zorg van hoge kwaliteit (Saint-Rosaire, Saint-Luc, Zamakoé).

Ook de sector van de opvoeding heeft geprofiteerd van de bijdrage van de Kerk. Er zijn op verschillende schoolniveaus enkele gerenommeerde scholen ontstaan. Men hoeft voor de middelbare scholen maar te denken aan de lycea Sain-Cœur de Marie, Nina Gianetti e Jean-Paul II.

Wat de bijdrage van de katholieke Kerk aan Vimli-Mbalmayo betreft, zou ik kunnen zeggen: "Neem de Kerk weg en Mbalmayo stort in".

* Uw ambt heeft het u mogelijk gemaakt gezinnen en verenigingen te bezoeken die tot de verschillende etnische groepen behoren die in onze omgeving aanwezig zijn. Als herder hebt u gewerkt ten gunste van de solidariteit. Kunt u ons vertellen over deze grote uitdaging waarmee onze stad wordt geconfronteerd?

Een van de grootste uitdagingen die de Kerk in Mbalmayo tegenwoordig vragen stelt, is nu juist het samen leven tussen verschillende etnische groepen. De Kerk, die voor de integrale vorming van de mens met de opvoeding en de gezondheidszorg heeft gewerkt, moet de nadruk leggen op het feit dat het sacramentele en het gebedsleven geroepen zijn om het dagelijks leven concreet te doordrenken. Alleen op die voorwaarde zullen alle barrières en vormen van particularisme overwonnen kunnen worden.

In feite leven ook in de parochies van de stad de broederschappen en de groepen vaak etnisch naast elkaar, zoals de rest van de bevolking. In dezelfde parochie kunnen wij bijvoorbeeld het Bamiléké-koor naast het Beti-koor tegenkomen, zoals er in dezelfde wijk Bamiléké- en Beti-verenigingen bestaan.

Hoe meer vragen het maatschappelijk en politiek leven aan ons stellen, des temeer moet de Kerk van Mbalmayo wakker worden en de uitdaging van wederzijdse acceptatie op zich nemen om wantrouwen en etnische groepsvorming te overwinnen.

Hoe kan men dat bereiken? Nogmaals, de Kerk is geroepen, zoals in 1930 en in 1961, om te handelen voor het "heil" van de stad Mbalmayo en haar te bevrijden van alles wat haar vooruitgang afremt.

De komst van de nieuwe bisschop, mgr. Joseph-Marie Ndi-Okalla, vervult ons in deze zin met hoop. De Kerk van Mbalmayo bidt voor hem tot de Heilige Geest om de genade en de kracht van een verlicht ambt en een profetisch getuigenis. Hij is afkomstig uit onze streek en gevormd door een lange ervaring. Hij is geroepen om zijn origineel theologisch idee van het "sacrament van de broederschap" in de pastorale praktijk in te vlechten.

De pastorale dagen van oktober 2017, die zijn georganiseerd door de bisschop en meer dan driehonderd afgevaardigden bijeen hebben gebracht priesters, religieuzen en leken van de verschillende parochies van het bisdom en van verschillende bevolkingsgroepen, zijn ongetwijfeld een belangrijk teken van deze nieuwe gemeenschapsdynamiek.

Deze dagen, iets nieuws in hun soort in ons bisdom, zijn voorafgegaan door een andere belangrijke kerkelijke gebeurtenis: het bezoek aan Mbalmayo van kardinaal Dieudonné Nzapalainga, aartsbisschop van Bangui (hoofdstad van de Centraal-Afrikaanse Republiek), begeleid door een dertigtal bisschoppen van Centraal-Afrika, ter gelegenheid van hun Plenaire Vergadering die in de maand juli afgelopen jaar in Yaoundé is gehouden. Bij deze gelegenheid heeft onze bisschop gewild dat de stad plechtig werd gezegend door deze belangrijke delegatie om onze bevolkingen, zeer attent als ze zijn op religieuze tekens, te helpen zich vastberaden ervoor in te zetten dat Mbalmayo, dat eens "wrede stad" werd genoemd, een stad van genade, een gezegende stad kan worden.

* Ik dank u voor deze historische blik op de stad Mbalmayo en dat u voor ons het boek van uw kostbare ervaring hebt geopend.

Franco Paladini

 (Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)



 



17/08/2018
 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis