Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Afrika arrow Nieuws uit Afrika arrow De ontdekking van de stad Mbalmayo/3
Afdrukken Verzenden naar een vriend

 

 

   KAMEROEN IN MINIATUUR:

DE ONTDEKKING VAN DE STAD MBALMAYO/3



Wij gaan verder met het weergeven van de geschiedenis van Mbalmayo door een interview met prof. Honoré Tongo, directe getuige in het educatieve klimaat van de belangrijkste uitdagingen waarmee deze stad wordt geconfronteerd. 


 


MBALMAYO: STUDENTENSTAD



Honoré Tongo is meer dan vijfentwintig jaar leraar Spaans in Mbalmayo; hij bekleedt ook belangrijke, verantwoordelijke functies aan het College Saint-Cœur de Marie, een van de beste middelbare scholen van de stad. Hij heeft gedurende deze jaren met duizenden jongeren gewerkt en heeft het milieu van de scholen van Mbalmayo van binnenuit leren kennen.

 

* Mijnheer Tongo, kunt u een overzicht van het schoolleven in de stad Mbalmayo geven en vooral het bijzondere dat in vergelijking met de andere steden van Centre-Sud van Kameroen van de stad de studentenstad bij uitstek maakt?

Mbalmayo is een studentenstad. Ondanks haar bescheiden omvang telt het een twintigtal openbare en privé- middelbare scholen met algemeen en technisch onderwijs voor een totaal van ongeveer tweeduizend studenten[1].

Hieraan moeten twee gespecialiseerde scholen worden toegevoegd: een school voor de opleiding van verpleegkundigen en een school voor de opleiding van onderwijzers. Ik zou de lijst willen beëindigen met het universitair onderwijs, dat de Nationale School voor Boswachters en een uitbreiding van de Universiteit van Yaoundé I bevat: het Universitair Instituut voor Houttechnieken. Hieraan moet ook nog worden toegevoegd de nieuwe school voor landbouw en veeteelt, geopend door de ngo Alternative Durable pour le Développement (Duurzaam alternatief voor de ontwikkeling). Dit alles voor een totaal van ongeveer vijftienduizend leerlingen en studenten op een bevolking van de stad die op ongeveer tachtigduizend inwoners wordt geschat.

Dit kenmerk van studentenstad van Mbalmayo kan niet alleen maar worden verklaard met het hoge percentage jongeren van de bevolking, maar ook met de sterke migratie van studenten uit de grote steden van ons land en de buurlanden (Gabon, Centraal-Afrikaanse Republiek, Equatoriaal-Guinee, Tsjaad, Kongo-Brazzaville), die ervoor kiezen zich bij onze scholen in te schrijven. Wij hebben dus een studentenpopulatie van zeer gevarieerde, men zou kunnen zeggen kosmopolitische oorsprong.

* Wat zijn de vreugden van een leraar in Mbalmayo die, zoals u, bijna heel zijn leven heeft gewijd aan de opvoeding van jongeren?

Ons werk is een bron van veel vreugden: de meest natuurlijke is gelegen in het feit dat men iedere dag strategieën zoekt om onze kinderen de kennis te laten verwerven die ze nodig hebben. Een andere voldoening komt aan het einde van deze jaren van onderwijs van de gebaren van erkentelijkheid. De ontmoetingen met oud-studenten vervullen mij van ontroering, vooral wanneer ze mijn houdingen en woorden aanhalen die zij zich herinneren en die soms bepalend zijn geweest in hun schooltraject en ook in hun leven. Op het College Saint-Cœur de Marie is bijvoorbeeld twee derde van de jonge leraren oud-student van ons: dit verjongt ook mij zeer. Als verantwoordelijke voor een school vind ik behalve wat er al gezegd is, het opwindend strategieën uit te werken om het aanzien en de kwaliteit van de instelling te handhaven en te verbeteren dankzij de goede resultaten die behaald worden bij de officiële examens. Bovendien moet men voortdurend een antwoord geven op de verzoeken van ouders en collega's; kortom, men voelt zich waarlijk een nuttige schakel in de educatieve keten.

* Wat zijn de problemen die u als docent meemaakt?

Er zijn verschillende soorten zorgen. Men moet vooral wijzen op het gebrek aan motivatie bij de jonge studenten, dat misschien te wijten is aan het constateren van de werkeloosheid van hun oudere broers en zusters die hebben gestudeerd.

Een ander probleem bestaat in afwijkend gedrag van iedere soort, zoals de gehechtheid aan de gsm met alles wat dat met zich meebrengt, de overdreven aantrekkingskracht van sex, het groeiend en werkelijk verontrustend gebruik van drugs. Dit alles maakt vatbaar voor het geweld van de kant van deze jongeren: geweld onder elkaar, tegen opvoeders, maar ook ten opzichte van de ouders.

Er zijn vervolgens de te volle klassen (honderd, soms honderddertig studenten), iets dat zeker niet een persoonlijke begeleiding bevordert.

Er is ook het afstand doen van de eigen rol door de ouders en de volwassenen in het algemeen, die onder de voet lijken te worden gelopen door "deze horde jongeren" die hun wet aan de maatschappij willen opleggen.

Men mag niet voorbijgaan aan het geval van de leraren zelf, die gedemotiveerd zijn in een maatschappij waarin zij zich gemarginaliseerd voelen. Die docenten zijn weinig geneigd om zich de nieuwe, door het ministerie van onderwijs voorgesteld richtlijnen eigen te maken.

Ook kan men niet nalaten hier de corruptie in het milieu van het onderwijs te noemen. Ik denk vooral aan wat de jongeren ironisch "de seksueel overdraagbare punten" noemen, en aan de excuses voor afwezigheid, die worden verkregen door een som geld, zonder de vervalste rapporten te vergeten waarvan studenten die het niet verdienen, zich bedienen om zich voor de hogere klassen op andere scholen in te schrijven. Dat veroorzaakt een daling van het schoolniveau van de studenten. In feite willen de kinderen zich niet meer inspannen en tegelijkertijd accepteren ze het niet meer klassen over te doen.

Ik zou deze reeks zorgen willen beëindigen met te herinneren aan het gemakkelijk en snel geld verdienen dat onze jongeren vandaag wordt voorgehouden, door beroepen als motor taxichauffeur of verkoper van drugs en verdovende middelen. Dat leidt ertoe de school te beschouwen als een tweederangs, weinig wenselijke activiteit.

* Wat zijn, wanneer men de huidige toestand bekijkt, dus de grootste uitdagingen om de jongeren met school te verzoenen?

Er zijn talrijke uitdagingen: de eerste is het onderwijs aantrekkelijker te maken, zowel van de kant van de school als van de kant van de docenten. Op onze technische instituten zouden de praktijklokalen die leeg staan, van apparatuur moeten worden voorzien; in het algemeen onderwijs zou men de lessen concreter moeten maken. De studenten accepteren geen theoretisch onderwijs meer. Het nieuwe pedagogische project voor praktische bevoegdheden zou hierbij moeten helpen.

Het is noodzakelijk de docent in de maatschappij opnieuw te kwalificeren door zijn levensomstandigheden te verbeteren en ten slotte meer scholen met een opleiding voor alle academische niveaus te creëren om de beroepsinpassing van de jongeren te vergemakkelijken; de staat zou modaliteiten van begeleiding van de jongeren vanuit deze optiek moeten starten.

Als slot van mijn snelle "lectuur" van het overzicht van het schoolwezenwezen in de stad Mbalmayo zou ik ten slotte willen onderstrepen dat het vooral aan de docenten is vastberaden aan het werk te gaan om deze moeilijke, maar opwindende educatieve uitdaging aan te gaan!

Franco Paladini

(Wordt vervolgd)

 (Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)




[1] Volgens de door de Délégation Départementale des Enseignements secondaires verschafte statistieken is het aantal studenten van de middelbare scholen in Mbalmayo voor het jaar 2017-2018 12.616 (6.101 meisjes en 6.515 jongens).

 




11/08/2018
 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis