Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Missionaire en spirituele profielen arrow De droom om Jezus te worden/2
Afdrukken Verzenden naar een vriend

Missionaire en spirituele profielen
 


 

DE DROOM OM JEZUS TE WORDEN/2

Geschiedenis van de Dienaar Gods Jean-Thierry Ebogo


Reis van de hoop

Jean-Thierry laat een grote religieuze rijpheid en diepgang zien en het volgende jaar besluit de congregatie in een fase van het verminderen van de ziekte hem het traject van het noviciaat in Italië te laten voortzetten, in de provincie Milaan, waaronder het Scholasticaat en de missie van Yaoundé vallen, en ook om dieper gaande medische onderzoeken te laten doen.

Wanneer hij naar Italië is vertrokken, keren de symptomen van de pijn integendeel opnieuw in hevigere mate terug en laten zeer snel zien dat de ziekte het jonge leven van Jean-Thierry opnieuw in haar greep heeft. De herhaalde controles en de diagnose in het ziekenhuis van Legnano (MI) vellen het vonnis: kanker met uitgezaaide bot-metastasen.

Jean-Thierry wordt onderworpen aan intensieve behandelingen in een gespecialiseerd centrum in Turijn, maar zonder verbetering. Hij keert terug naar Legnano, nu voor de palliatieve zorg.

De artsen die hij gevraagd heeft hem de waarheid te vertellen, geeft hij als commentaar: "Wanneer men de ziekte eenmaal een zin heeft gegeven, is zij niet meer lijden, maar een weg naar de Hoge, een weg naar een Ander, een vriend die zoals ik lijdt... die mij vandaag tegemoet komt"[1].

Hij getuigt van zijn liefde voor Christus en dat hij in Hem de persoon heeft gevonden voor wie hij wil leven... en voor wie hij wil sterven.

Zijn kamer wordt een mystieke Karmel met bezoeken van veel personen, vooral jongeren en priesters. Zijn medebroeders ondersteunen hem. Dokters en verplegend personeel worden geraakt door het geduld en de kracht in het lijden van deze jongeman. Een dokter roept tegen de provinciaal van de karmelieten uit: "Dit is niet zo maar een zieke: deze jongeman is een heilige!".

Het vaak verzwakte geloof van velen laait ten overstaan van deze jongeman weer op in het hart van wie in contact met hem komt.

De in Italië achtergelaten getuigenissen en zijn eigen geschriften getuigen van de diepgang van de zending van het lijden van Jean-Thierry en de vruchten ervan.

De congregatie van de karmelieten in Kameroen volgt via pater Giorgio Peruzzotti, die zijn spirituaal was geweest, dagelijks de berichten over zijn behandelingen en bidt voor hem, hopend op een wonder.

Pater Giorgio schrijft hem (en hij zal dit bevestigen op de dag van zijn begrafenis in Kameroen) dat hij hoopte dat de Heer de hand van de ziekte zou tegenhouden, zoals Hij dit van Abraham boven Isaak tegenhield. Maar dat God anders heeft gewild...

Allen verlaten zich uiteindelijk op de wil van God en verbazen zich elke dag steeds meer over de kalme en vertrouwvolle communicatie met God van Jean-Thierry en zijn diepgaande verandering in de Jezus die hij beminde. Zoals pater Giorgio in de inleiding van het door ons hierboven geciteerde boek in het Frans over zijn leven en en zijn geschriften: "Wanneer God zijn hand legt op een jongeman dat Hem bezit laat nemen van zijn wezen, verbazen wij ons niet over de verandering die Hij stap voor stap bewerkt".

Terwijl vrijwilligers en vrienden elkaar afwisselen in zijn kamer en met hem bidden, vraagt de congregatie dispensatie aan Rome en wordt Jean-Thierry de mogelijkheid verleend om in de kamer van het ziekenhuis de eeuwige geloften op het ogenblik van sterven uit te spreken. Hij neemt de naam broeder Jean-Thierry van het Kind Jezus en het Lijden aan en zo sluit hij in die naam zijn jonge leven en zijn roeping in: van het elan van zijn jeugd om als Jezus te worden tot de deelname aan zijn lijden.

Hij zegt dat als de heilige Teresia van het Kind Jezus vanuit de hemel een regen rozen, van genaden had beloofd, hij van zijn kant een stroom roepingen voor de Karmel en heel Afrika zou zenden.

De spirituele diepgang en het missionaire verlangen bereiken in deze woorden van Jean-Thierry hun hoogtepunt.

Ter gelegenheid van zijn eeuwige geloften komt ook de moeder uit Kameroen en de foto's die van hen samen worden gemaakt, roepen weer de stralende vreugde van die dag op. De terugkeer na een maand van moeder naar Kameroen bij het aflopen van haar verblijfsvergunning zal integendeel voor beiden hartverscheurend zijn.

Moeder Marie-Thérèse was vanaf het begin door de ziekte van haar kind volkomen van streek. Zij had Thierry haar twijfel toevertrouwd dat de Heer haar aanbod had afgewezen, dat zij vanaf de geboorte van haar kind had gedaan.

Wij hebben de gelegenheid gehad om deze sterke vrouw te leren kennen in Yaoundé op de dag van de teraardebestelling van Jean-Thierry in Nkolbisson; zij heeft ons verteld met een diep kalm gezicht over de vermaning die hij aan het begin van zijn ziekte al tot haar had gericht: "Mama, Gods wil geschiede... Als jij iemand een geitje aanbiedt of een kip, zeg jij hem niet wat hij ermee doen moet... hoe hij ze moet koken...".

En op het einde in Italië herhaalt hij tegen haar: "Mama, herinner je je het? Je hebt mij aan Hem aangeboden, sinds ik geboren ben. Dat is alsof men een geitje geeft; als men dan de vriend gaat opzoeken, vraagt men niet wat hij met het geitje heeft gedaan: hij kan het hebben grootgebracht, hij kan het opgegeten hebben... Kijk, ik ben het geitje van God, wij moeten God niet vragen wat Hij heeft gedaan met het geitje dat Hem is gegeven, met dat ik geboren ben, heeft gedaan".

Deze vriendelijke en besliste vermaning aan zijn moeder in de taal van zijn cultuur om zich ten volle toe te vertrouwen aan de wil van God is roerend.

Jean-Thierry sterft op 5 januari 2006, vierentwintig jaar oud, terwijl hij kijkt naar de afbeelding van Jezus aan de muur en als laatste woorden fluistert: "Hoe mooi is Jezus ... hoe mooi...".

"De schoonheid die zijn kinderhart in vuur en vlam heeft gezet zal pater Giorgio nog schrijven in de eerste biografie is te machtig om tegen te houden, hij wil haar meedelen aan de hele wereld".

Een zending voor heel de Kerk

Na de uitvaart in Italië in Legnano wordt zijn lichaam naar Kameroen teruggebracht, waar een grote deelname van gelovigen en vrienden van de Karmel het ontvangt. Ik herinner mij die dag en de intense religieuze emotie en de zekerheid van geloof dat de Karmel in Kameroen voor altijd getekend is door het voorbijkomen van de jonge Jean-Thierry.

Hij rust nu in de tuin van het Scholasticaat "Edith Stein" van Nkolbisson in Yaoundé, niet ver van de Katholieke Universiteit, een kruispunt van jongeren in opleiding.

Zijn altijd met bloemen versierde graf is een plaats van gebed en bedevaart geworden. De getuigenissen over zijn jonge leven zijn verzameld en het proces van zaligverklaring is voorbereid en vervolgens in Milaan in gang gezet.

Kardinaal Angelo Scola heeft bij de afsluiting in Legnano van de diocesane fase van zijn zaligverklaringsproces, voordat de documentatie werd doorgeleid naar het Vaticaan, gezegd: "Nadat wij het evangelie in zovele streken van de wereld hebben gebracht, verwelkomen wij met vreugde de komst van verkondigers van het evangelie en getuigen, zoals Jean-Thierry, die uit deze streken komen, opdat ons geloof weer verrijst, en om opnieuw degene die ons nabij is, te leren beminnen"[2].

Het zal misschien de eerste gekleurde heilige van het bisdom Milaan zijn; hij is hoe dan ook een teken van de nieuwe tijden van de Kerk en het getuigenis van de zending in alle richtingen

Antonietta Cipollini

 (Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)







[1] Testimoni di Cristo. Catechesi di Monsignor Don Ennio Apeciti...

[2] A. Scola, Chiusura della fase diocesana del processo "Super virtutibus" per la beatificazione e canonizzazione del Servo di Dio, Jean-Thierry Ebogo, op https://www.jeanthierryebogo.org/

 


08/02/2019

 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis