Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Latijns-Amerika arrow Leven van de parochie van Ypacaraí arrow De viering van de Eerste Communie/2
Afdrukken Verzenden naar een vriend




  DE VIERING VAN DE EERSTE COMMUNIE
IN YPACARAÍ/2

 


 

Allen gelijk ten overstaan van de Heer

De dag van de Eerste Communie mag absoluut geen gelegenheid zijn waarbij duidelijke maatschappelijke verschillen tussen rijk en arm worden benadrukt en blijken. Alle kinderen zijn gelijk ten overstaan van de Heer en daarom mag er juist op die dag niemand zijn die pronkt met zijn of haar elegante en dure kleding, omdat hij of zij een rijke familie heeft die het zich kan veroorloven, en niemand die zich daarentegen moet schamen of zelfs moet afzien van het sacrament, omdat hij of zij zelfs geen wit hemd of een paar fatsoenlijke schoenen heeft om zich in de kerk te presenteren.

Bovendien is de kerk geen toneel en een viering niet een spektakel of een modeshow.

Daarom is in onze parochie een fundamentele voorwaarde om te naderen tot de Eerste Communie dat alle kinderen zich eenvoudigweg presenteren met hun schooluniform. De discrete eenvoud van dit uniform past meer bij de tempel van God en onze maatschappelijke en pastorale context.

Daar komt nog de aandacht voor een andere, in Paraguay verspreide werkelijkheid bij: die van de kinderen die door een van de ouders in de steek zijn gelaten. Bijna altijd is het de vader die in de steek laat, en is het de kindmoeder die alleen de zorg voor het kind op zich neemt. Men houdt bij de viering van de Eerste Communie deze toestand voor ogen met een veelbetekenend detail dat de moed en de verantwoordelijkheid van de ouder die de zorg voor het kind op zich heeft genomen en het niet in de steek heeft gelaten, op hun waarde schat. De ouder die werkelijk in het leven van het kind de functies van vader en moeder verricht, zal op het ogenblik in de viering dat de ouders plaatsnemen naast het kind, de een rechts en de ander links, om het teken van vrede te ontvangen, een dubbele omarming krijgen door zich eerst aan de ene kant van hun kind te plaatsen en zich vervolgens naar de andere kant te verplaatsen. Datzelfde gebeurt, wanneer aan het einde van de viering de ouders worden opgeroepen om aan het eigen kind de rozenkrans en het boekje te overhandigen dat hen bij het samen bidden zal leiden.

Liturgische voorwaarden om Jezus te ontvangen

De hele voorbereiding op de Eerste Communie moet leiden tot de ontmoeting met Jezus en alles moet eraan bijdragen dat deze ontmoeting voor ieder kind werkelijk de eerste daadwerkelijke deelname aan de viering van de eucharistie is.

Men kan geen liturgie vieren in chaos, wanorde, zonder aandacht en deelname, met mensen die in- en uitgaan, met gsm's die overgaan, of kleine kinderen die huilen (hoezeer ze ook geheel alle recht hebben om te spelen, zich te bewegen op een voor hen geschikte plaats, maar niet in de kerk); nog minder mag men een liturgie vieren met meer dan vijftig eerste communicantjes, zoals dat dit jaar het geval is geweest in de hoofdkerk van Ypacaraí, zonder de vereiste voorwaarden.

Om de ontmoeting met de Heer mogelijk te maken zijn er daarom belangrijke aspecten om ervoor te zorgen dat de liturgie mooi, intens is, een liturgie waaraan men deelneemt, zonder elementen die afleiden.

Ook de waardigheid en het schoon zijn van de plaats waar de liturgie zich afspeelt, zijn voor iedere viering belangrijke uiterlijke voorwaarden. Ze zijn dit nog meer op de dag van de Eerste Communie. Evenzeer geldt dat voor de stilte, de devotie, de orde, het respect en de actieve deelname aan de liturgie met al haar tekens, gebaren en houdingen van het lichaam.

De kerk of de capilla, die is schoongemaakt en op een eenvoudige en harmonieuze wijze is versierd, moet de mensen ontvangen met een inrichting die voor ieder, vooral kinderen en ouders, een eigen plaats mogelijk maakt door de ruimte gereed te maken om de kleine gebaren en bewegingen te kunnen verwezenlijken die de deelname van de hoofdrolspelers tot haar recht te laten komen.

Zo hebben de kinderen een gereserveerde ruimte die het hun mogelijk maakt te gaan zitten, op te staan, te knielen en een rij te vormen voor het altaar op de vereiste ogenblikken. Dit maakt het de priester mogelijk te naderen om ieder het teken van vrede en zegening te geven door zijn handen op hun hoofd te leggen en het vervolgens ieder kind mogelijk te maken de vrede van de Heer door te geven aan de respectievelijke ouders die in de tussentijd naast hem zijn komen staan.

De kinderen hebben in de loop van de catechese al geleerd in de kerk te zijn, zij kennen het verschil tussen het huis van God, een plaats van stilte en gebed, en een binnenplaats waar gespeeld wordt, of een school waar gestudeerd wordt of een voetbalveld waar een voetbalwedstrijd plaatsvindt. Niets mag het gericht zijn op het luisteren naar het Woord verstoren dat de Heer tot hen richt, of de devotie waarmee zij de grote emotie de eucharistie te ontvangen tonen.

Bij de vieringen van de Eerste Communie van afgelopen november was het in de parochie mooi om de inkeer, de stilte, de deelname van allen, ieder op zijn eigen plaats, te zien. Het was mooi om die kinderen te zien, aandachtig, deelnemend, eenvoudig en gelukkig in hun uniform.

Deze schoonheid, zei Emilio die deze liturgie heeft gevierd, komt niet uit het niets, maar is de vrucht en het resultaat van heel een dagelijks, voortdurend en geduldig werk dat ieder op zijn niveau gedurende het jaar heeft verricht. Er is het offer van de ouders, die hun kinderen alle zaterdagen hebben begeleid, er is het grote werk van de catechist, die met geduld en liefde kinderen en ouders heeft begeleid en opgevoed, er is de inspanning van de kinderen en ook hun enthousiasme om te leren en te groeien.

Tot ieder wordt Gods woord gericht, dat richting geeft, leidt, ontzag heeft voor de persoon zonder angst te hebben de waarheid te spreken, met naastenliefde, geduld en liefde, opdat die kinderen niet alleen op de dag van hun Eerste Communie mooi zijn en gedurende heel hun leven blijven groeien in de liefde voor God en hun familie.

De prediking van de priester is een van de fundamentele voorwaarden voor een mooie liturgie en ook deze moet derhalve technisch goed verzorgd zijn, opdat het woord allen bereikt, maar ook qua inhoud om voor ogen te houden aan wie men het woord van God verkondigt en uitlegt, opdat het niet alleen het oor, maar vooral het hart van de aanwezigen kan bereiken.

Emilio herinnerde in de homilie van die viering, eraan dat er geen schoonheid, er geen vreugde en voldoening is zonder offer, inspanning, moeite. Dit leert het kruis van de Heer en dit brengt het ontvangen van de eucharistie met zich mee: liefhebben, zich geven, dag na dag, tot aan het einde, zoals ons Christus leert, die voor ieder elke dag gebroken brood wordt.

In het leven van alle dag moet deze levenskeuze aanwezig zijn om zich niet te beperken tot het alleen maar christen te zijn bij bijzondere gelegenheden, om Jezus te blijven ontmoeten in de eucharistie en zich te herinneren voortdurend te leven in de tegenwoordigheid van God, zich ervan bewust dat men in het menselijk leven, zoals dat van een christen, of groeit en rijpt in trouw of terugvalt, verdwijnt en sterft.

Emanuela Furlanetto

(Wordt vervolgd)

(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers) 


  

 

"Zich voeden met de eucharistie betekent zich laten veranderen in wat wij ontvangen. De heilige Augustinus helpt ons om dit te begrijpen, wanneer hij vertelt over het licht dat hij heeft ontvangen, toen hij Christus heeft horen zeggen: 'Ik ben het voedsel van de groten en gij zult mij eten. En niet gij zult Mij in u doen veranderen als voedsel van uw vlees; maar gij zult in Mij veranderd worden'. Elke keer dat wij te communie gaan, lijken wij meer op Jezus, veranderen wij meer in Jezus. Zoals brood en wijn worden veranderd in het Lichaam en Bloed van de Heer, zo worden allen die ze met geloof ontvangen, veranderd in de levende eucharistie. Tegen de priester die bij het uitdelen van de eucharistie tegen je zegt: 'Het Lichaam van Christus', antwoord je: 'Amen', ofwel je erkent de genade en de verplichting die het met zich mee brengt Lichaam van Christus te worden. Want wanneer je de eucharistie ontvangt, wordt je lichaam van Christus. Dit is mooi; het is heel mooi. Terwijl de communie ons verenigt met Christus en ons ontrukt aan onze vormen van egoïsme, stelt zij ons open voor en verenigt ons met al degenen die één met Hem zijn. Dat is het wonder van de communie: wij worden wat wij ontvangen".

(Paus Franciscus, Algemene Audiëntie, 21 maart 2018)

 

 

 




28/03/2019

 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis