Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Latijns-Amerika arrow Leven van de parochie van Ypacaraí arrow De Kerk leeft in de parochie
Afdrukken Verzenden naar een vriend




  DE KERK LEEFT IN DE PAROCHIE

Beelden van het leven in de parochie
Sagrado Corazón de Jesús van Ypacaraí (Paraguay)


 


De Kerk is niet iets abstracts: zij verwezenlijkt zich op een concrete plaats. De Kerk leeft in de parochie, zoals paus Franciscus heeft gezegd tot de bisschoppen van Polen gedurende de laatste Wereldjongerendag. "De parochie is altijd waardevol! ... De parochie is juist het huis van het Gods Volk, het huis waarin het leeft".

In dit dossier willen wij enkele belangrijke ogenblikken belichten in het leven van de parochie Sagrado Corazón de Jesús van Ypacaraí, de steunpilaren die haar dragen, te beginnen met de centrale plaats van de liturgie, het luisteren naar God woord en de deelname aan de tafel van de Heer. Juist uit deze bron komt het leven van de parochie voort, worden de verschillende diensten die haar bezielen, geboren, de gebeurtenissen die haar verenigen, de behoefte aan een steeds meer verdiepte voorbereiding en vorming, de schoonheid van een gemeenschap die de Heer leert liefhebben.

De parochie is, volgens de woorden van Johannes XXIII, als "de oude dorpsfontein die de generaties van vandaag water geeft, zoals zij dat gaf aan die van het verleden", en leeft, als er, zoals nu in Ypacaraí, zeer veel personen zijn die zich ervoor inzetten dat de parochiekerk en de verschillende kapellen die actief zijn op het gebied van de parochie en ertoe behoren, altijd goed verzorgde en actieve plaatsen zijn om de kinderen te ontvangen die in de catechese  worden gevormd tot een christelijk leven, de personen die bij elkaar komen om te bidden, heel het volk dat deelneemt aan de periodieke liturgievieringen, en om de organisatie van de verschillende activiteiten te leiden die tot doel hebben de Heer steeds meer te doen kennen. Hierin kan men een ervaring delen die het leven kan veranderen. Zo groeit de Kerk en ontwikkelt zij zich, wanneer de gedoopten de verantwoordelijkheid nemen om haar op te bouwen en levende ledematen ervan te zijn.

In de parochie is plaats voor allen, voor vrouwen en mannen, voor rijken en armen, voor mensen van de ene en de andere politieke partij, voor wie heeft gestudeerd en voor wie deze gelegenheid niet heeft gehad, voor hen die verder zijn op de weg naar de heiligheid en de gewone arme zondaars. Er zijn mensen die een sterk geloof hebben, andere van wie het geloof slaapt of aan het uitdoven is; allen zijn echter lid van hetzelfde ene Lichaam en voor ieder opent de Kerk altijd haar armen. In haar kan ieder zijn bijdrage leveren.

Er zijn veel diensten die verricht kunnen worden, opdat de Heer te midden van de mensen leeft en ook degenen kan bereiken die het meest ver weg en het armst zijn.

Als het belangrijk is leerling van de Heer te zijn, dan is het inderdaad even fundamenteel een getuige van Hem te zijn, die het leven van de Kerk in het dagelijks leven verkondigt en voorhoudt, omdat de Kerk leeft in de stad en in een onderscheid, maar geen scheiding van functies en taken samenwerkt met de andere instellingen, ieder op haar respectieve gebied, om de stad te bouwen en haar tot een steeds menselijkere plaats te maken.

     1. De centrale plaats van de liturgie

De liturgie, vooral de feestelijke, is het centrale aspect van het leven van de parochie van Ypacaraí. Dan is het belangrijk dat zij serieus wordt gevierd, op een eenvoudige en mooie wijze, die het mysterie laat voelen en overdraagt, maar wel begrijpelijk blijft en in staat de geschiedenis van het verbond van God met de mensen te vertellen.

Sommige belangrijke ogenblikken van het liturgisch jaar, zoals de Goede Week en het patroonsfeest, dat ook een processie door de straten van de stad omvat, kennen in het bijzonder een grote deelname. Een zo geordende, altijd aanwezige, ingetogen en stille menigte trekt de aandacht. Als culturele uitdrukking met een universeel karakter heeft de processie een dubbele religieuze betekenis. Het is het teken van een geloofsgetuigenis dat de gemeenschap van gelovigen publiekelijk ten opzichte van haar Heer aflegt en allen eraan herinnert dat wij een pelgrimerende en nomadische Kerk zijn.

Het feest organiseren om de Heilige Patroon, het Heilig Hart van Jezus, te vereren is een langdurig en veeleisend werk, dat wordt onderverdeeld in verschillende fases en waarmee verschillende personen zich belasten en ook een weg van menselijke en geestelijke groei wordt, opdat men ten diepste gaat begrijpen wat het Hart van Jezus inhoudt.

     2. De vorming van degenen die werkzaam zijn op pastoraal gebied

Een nauwkeurige en permanente vorming van allen die werkzaam zijn op pastoraal gebied, is een vast vereiste in de parochie. Gedurende de periode van de zomer, die in Paraguay loopt van half december tot half februari, worden er verschillende vormingscursussen gegeven ter voorbereiding op de verschillende, voor de parochie noodzakelijke diensten en ambten voor leken, zoals die voor catechisten, buitengewone bedienaren van de communie, lectoren, misdienaars en meisjes van de liturgiegroep.

     3. De catechese

De inzet voor de catechese is fundamenteel. Een christelijk leven is gebaseerd op de ontmoeting met Jezus, het is een relatie van liefde en luisteren naar zijn Woord. Een luisteren dat ordelijk, in stilte, met respect moet plaatsvinden.

Kinderen en jongeren vormen om mens en christen te zijn betekent hen begeleiden, corrigeren, opvoeden, van de meest eenvoudige en gewone praktijken in het dagelijks leven, zoals stiptheid, netheid, orde, luisteren, tot het verwerven van een consequent gedrag met respect voor zichzelf, de anderen, de dingen, het milieu en de regels, met trouw aan aangenomen verplichtingen, aan het gegeven woord en verantwoordelijkheden die men op zich heeft genomen... en zo leert men hun dat dit liefde is.

De route van de christelijke initiatie, die wordt gemarkeerd door de respectieve sacramenten is, ook al is deze geleidelijk, is een enige eenheid en vindt haar hoogtepunt in de mis, omdat daaraan de diepste gemeenschap met Christus en tegelijkertijd met zijn Kerk gelegen is.

Voor de jongeren van de drie fases van het vormsel in het bijzonder is het belangrijk te begrijpen dat de Kerk geen servicestation is voor de uitverkoop van sacramenten. De catechese voor de jongeren wil altijd tot hun geweten en vrijheid, tot hun intelligentie spreken door het rationele karakter van de dingen uit te leggen. Uit de deelname aan de eucharistie komt het engagement tot dienstbaarheid voort: het geloof is leeg zonder werken, daarom moeten de jongeren die het vormsel willen ontvangen, tijd weten te geven om mee te werken aan de activiteiten van de parochie.

Het traditionele Pascua Joven in de dagen van het paastriduüm, heeft een karakter gekregen van degelijkheid, engagement en religieuze verdieping betreffende thema's die de concrete situatie van de jongeren betreffen, te beginnen bij de meest eenvoudige dagelijkse gedragingen en gebaren, om als verantwoordelijke personen te leven in vrijheid en waarheid.



     4. De armen in het hart van de Kerk

In het hart van de Kerk zijn er vooral de armsten, de zwaksten, de ouderen, de zieken. De Caritas is derhalve het hart van de parochie.

In onze parochie bestaat intussen de gewoonte tijdens de eucharistievieringen een mandje met lang houdbaar voedselproducten te offeren ter gelegenheid van belangrijke gebeurtenissen, zoals de afsluiting van de catechese, de Eerste Communie, de afsluiting van het schooljaar van de leerlingen die de Heer willen laten zien wat zij hebben gehaald, of de verjaardagen van geboorte en huwelijk. Deze voedselproducten worden dan verdeeld onder behoeftigen die de Caritasgroep van de parochie heeft gevonden.

     5. De Kerk behoort aan ons

Het traditionele feest van San Juan, dat tijdens de noveen van het patroonsfeest wordt georganiseerd, is niet alleen een gelegenheid om in vreugde samen te zijn en fondsen te verzamelen voor het ondersteunen van de structuren, maar vooral een manifestatie van liefde voor de parochie, van engagement en edelmoedigheid door mensen die zich bewust ervan zijn dat door allen aan de Kerk moet worden opgebouwd.

De gelovigen weten hun Kerk te doen leven, wanneer zij de waarde ervan begrijpen en wanneer zij vertrouwen erin kunnen hebben dankzij de transparantie bij het economisch beheer, die een fundamentele pilaar van de pastoraal in onze parochie is. En dat doen ze met vreugde, ook bij de collecte die door de eucharistieviering een goddelijke waarde krijgt door zich te verenigen met de gave die de Heer ons doet van zijn eigen Lichaam.



     6. Een parochie die in de stad leeft

De eucharistieviering voor de verjaardag van de stichting van de stad Ypacaraí (elk jaar op 13 september), waarom zowel door de instellingen, verantwoordelijk voor de opvoeding, als door de gemeentelijke autoriteiten zelf is gevraagd, is een ogenblik van ontmoeting, reflectie, gebed geworden, waarbij de samenwerking tussen parochie in zoveel aspecten van wederzijds belang wordt bevestigd: opvoeding, cultuur, zorg voor het milieu. Ieder wordt op zijn eigen terrein van competentie, met onderscheiding van de verschillende rollen, hetgeen geen scheiding is, geroepen aan de stad van de mensen te bouwen.

In Paraguay blijft het gebruik leven het schooljaar af te sluiten met een mis, vooral voor de leerlingen van de laatste klassen. De deelname is hoog, zowel van de kant van de studenten en hun leraren als van de kant van de ouders. Men ontmoet elkaar met zijn drieën: gezin, school en Kerk. Drie verschillende instellingen, zeker, maar overtuigd van de noodzaak van een samenwerking tot welzijn van de jongeren ten overstaan van de huidige "dringende nood op het terrein van de opvoeding".

     7. In feest verenigd

Een intense manifestatie van geloof en een groot volksfeest: dit was voor de stad Ypacaraí het bezoek van paus Franciscus aan Paraguay, dat zijn hoogtepunt had in het gejubel om zijn aanwezigheid en voor velen in de vreugde, toen zij hem hen zagen zegenen vanuit het raampje van de auto, terwijl hij door de stad reed.

Het toekennen van de titel van ereburger aan Emilio door de belangrijkste autoriteiten van Ypacaraí, dat zich afspeelde in een klimaat van diepe ontroering en grote vreugde in aanwezigheid van zeer veel en dankbaar volk en veel vrienden, is voor de parochie en heel de stad een unieke gebeurtenis geweest die de rol van de parochie op burgerlijk vlak duidelijk deed uitkomen.

Ook de viering van de mis uit dankbaarheid voor het vijftigjarig priesterjubileum van Emilio is een bijzonder en zeer emotioneel moment geweest dat het volk van Ypacaraí heeft meegemaakt. Samen met alle stedelijke autoriteiten heeft de massale aanwezigheid van de gemeenschap, verantwoordelijk voor de opvoeding, Emilio heel haar vriendschap en dankbaarheid voor zijn pastorale activiteit en zijn activiteiten op het gebied van opvoeding, cultuur en vorming van de jongere generaties tot uitdrukking willen brengen.

(Verzorg door Emanuela Furlanetto)

(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)



23/03/2018

 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis