Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Afrika arrow Leven van de parochie van Obeck-Mbalmayo arrow Roeping tot de liefde
Afdrukken Verzenden naar een vriend



Leven van de parochie van Obeck-Mbalmayo


 

ROEPING TOT DE LIEFDE

Eerste pastorale ontvangst van de Synode over de jongeren, het geloof en de onderscheiding van de roeping, in Mbalmayo (Kameroen)



Na reeds een globaal overzicht te hebben geschetst over de thema's die worden behandeld in het Document ter Voorbereiding van de Synode over de jongeren, het geloof en de onderscheiding van de roeping, die in oktober 2018 in Mbalmayo zal worden gehouden, presenteren wij de start van de synodale weg in het bisdom Mbalmayo, in het bijzonder in de parochie Obeck.

In de planning van de Synode neemt de deelname van de gelovigen aan de reflectie en de antwoorden op de enquête die in deze fase wordt gehouden, een belangrijke plaats in. Van deze deelname zullen de rijkdom aan inbreng in de Vergadering van de Bisschoppen en de vruchtbaarheid aan de daarop volgende ontvangt in de Kerk van de Synode en de daadwerkelijke pastorale impact afhangen.

Een van de nieuwe dingen van deze Synode is het feit dat de jongeren niet meer worden beschouwd als "studieobject", maar als hoofdrolspelers bij de reflectie. Daarom is er behalve de middelen van de traditionele kerkelijke verdieping met de enquête van het Document ter Voorbereiding, gericht tot alle werkers in de pastoraal, vanaf afgelopen 14 juli een andere enquête op de website gezet, die beschikbaar is in vijf talen. Hierdoor hebben alle jongeren, ook degenen die niet praktiserend zijn, de mogelijkheid hun stem direct te laten horen en hun aspiraties, twijfels en ook hun eventuele kritiek op de Kerk mee te delen.

De enquête laat in het algemeen veel ruimte om een profiel te schetsen van de geïnterviewde jongeren en schenkt in het bijzonder aandacht aan de thema's werk en de actuele communicatiemiddelen; bovendien wordt er aan de jongeren de vraag gesteld wie voor hen Jezus en wat de Kerk in hun leven is; welke ervaringen en getuigenissen zij geloofwaardig achten in de Kerk; de enquête laat ten slotte de jongeren ruimte ieder elkaars verhaal te doen[1].

Het zal interessant zijn naast deze reflecties in kerkelijke context dit directe contact met de jongeren te hebben.

Er zijn talrijke theologische reflecties over jongeren en nieuwe wijzen van verdieping die door het thema van de Synode worden geïnspireerd, zowel op pastoraal vlak als op het vlak van de onderscheiding van de roeping tot het religieuze en priesterlijke leven, maar de methode van een consultatie op een zo groot mogelijk pastoraal gebied blijft van fundamenteel belang.

De methode van luisteren en dialoog zou moeten worden toegepast op het niveau van de lokale Kerken, die geroepen zijn zich met de jongeren op de synodale weg te begeven. In deze zin tracht ieder bisdom zijn reflectie in een context te plaatsen.

Ons bewust van het belang van de deelname van de jongeren en rekening houdend met voorafgaande synodale ervaringen waarbij de gelovigen zijn betrokken bij de reflectie voor de Synodale Vergaderingen voor Afrika, hebben wij in de context van de School van Vorming voor de Leken van Obeck in Mbalmayo (Kameroen) de werkers in de pastoraal en in het bijzonder de jongeren gesensibiliseerd betreffende het thema van de komende Synode. De jongeren zijn zeer snel de hoofdrolspelers zelf van deze sensibilisering geworden.

De jongeren als hoofdrolspelers

De jongeren van de parochie Obeck hebben drie vruchtbare dagen in het Centrum van de Gemeenschap Redemptor hominis in Mbalmayo verlevendigd door rondetafelgesprekken en debatten, die werden uitgebreid tot alle aanwezige jongeren, over de vragen die door het Document en de enquête van de Synode werden gesteld.

Overeenkomstig de structuur van het Document ter Voorbereiding hebben deze zich vooral gewijd aan het onderzoeken van de situatie van de jongeren in Kameroen en daarbij alle maatschappelijke problemen waarin zij zich bevinden, naar voren gebracht: het gebrek aan perspectieven op het terrein van werk; de corruptie die zich uitbreidt op alle niveaus en die zeker geen mentaliteit van verdienste en inzet in studie en werk begunstigt; de beperkingen zelf van de jongeren die gemakkelijke kortere wegen zoeken in het zoeken naar succes en geld; alcoholisme, drugs en gokken; instabiele affectieve relaties...

De jongeren hebben op heldere wijze de problemen die leven, hebben onderzocht en zijn vervolgens ertoe overgegaan te reflecteren over hun plaats in de Kerk. Wat dat betreft, brachten zij hun voldoening over de aandacht die door de parochie wordt besteed aan hun vorming, en hun hoop dat die wordt verdiept, tot uitdrukking. Zij onderstreepten dat er in de Kerk door de volwassenen niet altijd wordt geluisterd en dat de jongeren voor zich ruimte reserveren in liturgische en culturele activiteiten zonder voldoende ingang te hebben bij de ogenblikken van consultatie en beslissing in de parochie. Met oprechte zelfkritiek onderstreepten zij vervolgens dat de jongeren zelf onwillig zijn om belangrijke taken in de bewegingen op zich te nemen. Zij houden van de gemeenschappelijke ogenblikken van jeugdige bezieling, zoals het godsdienstig toneel, koorzang, culturele bezoeken; zij maken echter geen ruimte voor verdiepte reflectie, lectuur buiten de school, debat; zij wijden veeleer te veel tijd aan de televisie of de sociale websites.

De jongeren hebben de overtuiging tot uitdrukking gebracht dat deze Synode voor hen een grote gelegenheid is om deze houding te veranderen, om stil te blijven staan, samen na te denken en ten slotte de eigen stem te laten horen.

Bij de derde ontmoeting over het thema roeping hebben de jongeren beter begrepen dat het niet gaat om persoonlijke houding en beroepsmatige richtlijnen en nog minder om alleen maar de roeping tot het priesterlijke of religieuze leven, maar om een volledig antwoord op de liefde van God in de verschillende staten van christelijk leven.

Zij hebben bovendien onderstreept hoe ook op dit gebied de armoede zwaar weegt voor het verwezenlijken van hun diepste aspiraties; hoe vaak het gewicht van de autoriteit van de ouders een authentieke roeping niet helpt verwezenlijken, maar ertoe dwingt te kiezen voor hetgeen passender is voor het onderhouden van het gezin. Soms gebruiken de ouders ook het argument van de nog steeds sterk gevoelde vervloeking om de keuzes van hun kinderen die niet overeenkomen met hun plannen, zoals bijvoorbeeld interetnische huwelijken, te ontmoedigen.

De jongeren hebben door de debatten kunnen begrijpen dat het tenslotte van hun geweten en vrijheid afhangt een verantwoorde levenskeuze overeenkomstig de roepstem van de Heer te maken. Zij hebben voor een authentieke onderscheiding gevraagd om tijd voor stilte, reflectie en begeleiding van hun roeping.

Dialoog met de opvoeders

De jongeren hebben vervolgens deelgenomen aan een rondetafelgesprek op de School van Vorming van de Leken om te sensibiliseren en een uitwisseling van ideeën met ouders, docenten en catechisten te hebben omtrent hun aspiraties en de moeilijkheden om met volwassenen in dialoog te gaan, over de pijnlijke thema's van hun levenskeuze.

De opvoeders die aan de avond hebben deelgenomen, hebben gedurende het debat de zovele inconsequenties van de jongeren, de onverantwoordelijkheden en het belang van af te rekenen met een concrete werkelijkheid naar voren gebracht: realistisch weten te zijn zonder echter af te zien van eigen idealen.

Het is een vruchtbare uitwisseling geweest die beide gesprekspartners heeft achtergelaten met een gevoel van voldoening en trots deze ontmoeting te hebben verwezenlijkt: de jongeren hebben het bewustzijn tot uitdrukking gebracht dat de Kerk in Afrika een bevoorrechte plaats is waar men dit naar elkaar luisteren van de generaties kan meemaken; de volwassenen hebben beter de noodzaak begrepen dat heel de gemeenschap evangeliseert en opvoedt en de urgentie dat de jongeren meer hoofdrolspelers zijn[2].

Vaak heerst er immers in dit soort contexten een door de heerschappij van de ouderen bepaalde culturele visie die de jongeren op kerkelijk niveau marginaliseert en hen achterlaat op een maatschappelijk parkeerterrein, waar zij alleen maar mogen toekijken.

De pastorale dynamiek van de Synode zal in oktober na de zomerpauze verder gaan, maar zij is al een ogenblik van genade en reflectie geweest dat aan allen, jongeren en volwassenen, vragen heeft gesteld.

De zending naar de andere jongeren

Onze bisschop, mgr. Joseph-Marie Ndi-Okalla, is op de hoogte gehouden van dit synodale, op pastoraal gebied ondernomen traject en heeft onze Gemeenschap en de parochie reeds meermaals uitgenodigd deze sensibilisering betreffende het synodale thema uit te breiden tot het niveau van het bisdom. Daarbij heeft hij ons gevraagd ook een ontmoeting te houden gedurende een retraite van kinderen en jongeren van de bewegingen van de Katholieke Actie in de maand juni in het dorp Kama-Abod-Mveng en het roepingenkamp in de maand juli in Mbalmayo.

Deze afspraken zijn voor de jongeren van de parochie bij de ontmoeting met andere jongeren een "missionair" ogenblik geweest en een moment van verdieping van de behandelde thema's.

Het pedagogische doel van deze ontmoetingen heeft het mogelijk gemaakt de betekenis van de universele roeping tot heiligheid, waarbinnen men de keuze voor de eigen levensstaat moet onderscheiden, beter te verhelderen. Uitgaande van een van de eerste vragen van de door hen bestudeerde catechismus: "Waartoe heeft God jou geschapen?" en het antwoord "Om Hem de leren kennen, te beminnen, te dienen en om het eeuwig geluk te bereiken" heeft men het belang kunnen onderstrepen van het luisteren naar Gods woord om het Geloof (het eerste thema van de Synode) te wekken en te versterken om Hem te leren kennen en te beminnen.  Fundamenteel is vervolgens de vorming van de jongeren voor een goede onderscheiding (het tweede thema van de Synode) tussen goed en kwaad. Het in praktijk brengen van Gods woord om Hem te dienen in de naastenliefde voor de broeders en de zusters en dus de inzet om het Rijk van God op te bouwen zijn een mogelijkheid om "weerstand te bieden" aan het in de wereld aanwezige kwaad.

Ten slotte is vooral de roeping van de mens tot geluk en eeuwige liefde onderstreept. Wij hebben eraan herinnerd hoe de heilige Johannes Paulus II in de encycliek Redemptor hominis schreef dat "de mens niet kan leven zonder liefde. Hij blijft voor zichzelf een onbegrijpelijk wezen, zijn leven is zinloos, als hem de liefde niet wordt geopenbaard, als hij de liefde niet ontmoet, als hij haar niet ervaart en zich haar niet eigen maakt, als hij er niet van harte aan deelheeft. En daarom ... openbaart nu juist Christus de Verlosser de mens ten volle aan de mens"[3].

Deze benadering heeft ertoe bijgedragen het idee te overwinnen van een roeping als een keuze uitsluitend voor het priesterschap of het religieuze leven en een dialoog met de jongeren mogelijk gemaakt over de eigenschappen van de ware liefde die niet sterft, die via het offer en het kruis weet te gaan, en heeft hen georiënteerd op de onderscheiding in de eigen keuzes op het gebied van het gevoel om kortstondige keuzes te overwinnen.

Mgr. Joseph-Marie Ndi-Okalla heeft in zijn mooie homilie in dialoog met kinderen en jongeren aan het einde van de retraite hen uitgenodigd tot een verdieping van de persoonlijke relatie met de Heer, tot een opnieuw ontdekken van de stilte, tot een actieve deelname aan het eucharistisch en sacramentele leven en de praktijk van de lectio divina om samen het woord van God te delen en zo hun menselijke en geestelijke persoonlijkheid te vormen.

De aanwijzingen van de bisschop zijn kostbaar en zullen het mogelijk maken de ondernomen synodale verdieping weer op te nemen. Voor de jongeren zelf brengt dit al de eerste vruchten: de zekerheid dat de Kerk tot hen spreekt, maar ook weet naar hen te luisteren; vooral dat zij hen liefheeft en hun historisch en eeuwig geluk wenst.

Antonietta Cipollini

(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)




[1] Vgl.youth.synod2018.va/content/synod2018/it.htlm

[2] Vgl. Evangelii gaudium, 105-106.

[3] Redemptor hominis, 10.




03/02/2018

 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis