Leven van de missies - Kameroen/19

DE DEMON VAN DE ANGST BEZWEREN

Welkomstwoord door de medewerkers van de parochie Obeck

Bezoek van Pater Emilio Grasso aan Mbalmayo - Kameroen (13-17 augustus)

Beste vriend Emilio,

Vandaag bent u na een lange afwezigheid weer bij ons. Wees welkom in ons midden. U bent thuis!

Zes jaar zijn voorbijgegaan, maar de tijd en de afstand hebben de banden van de vriendschap niet gebroken. Bovendien, was er geen voortdurende brug van nieuws via uw website en, heel onlangs, via de correspondentie tussen de Caritas groepen?

Tijdens deze jaren van scheiding hebben we de richtlijnen ontwikkeld en geïmplementeerd die u ons achterliet via uw vele bezoeken en preken. Aan de hand daarvan willen we even herinneren aan bepaalde aspecten van de impact die ze gehad hebben op onze omgeving en op kerkelijke groeperingen.

De demon van de angst werd bezworen

Van u, man van God sterk verbonden met het woord van God, hebben we geleerd, door uw leer die bijna een echo is van die van paus Johannes Paulus II, zaliger gedachtenis, niet bang te zijn en de angst uit onze harten te verdrijven. We hadden in feite angst voor alles: angst voor de priester, angst voor heksen, angst voor een onzekere toekomst, angst voor onze eigen schaduw, angst voor Satan: kortom, onnodige en ongegronde angsten. Beste vriend Emilio, uw werk heeft vooral de parochianen van Obeck het vertrouwen doen terugvinden.

De moed om eigen ideeën te hebben en het leven op het woord af te stemmen

        Via homilieën en veelvuldige contacten met de parochie groeide bij ons het begrip over de vrijheid van de kinderen Gods. Gewend als we waren om tegen de priester, ofschoon met tegenzin, alleen maar "Ja, vader", te zeggen, hebben de parochianen van Obeck, eindelijk de moed gehad om hun ideeën over de problemen van hun parochie of over de sanitaire toestand en andere behoeften van hun wijken uit te drukken. Het volstaat te herinneren aan de correspondentie van de parochianen met de autoriteiten van de stad Mbalmayo, of aan de soms lange discussies, maar die toch zo rijk aan belangrijke beslissingen waren, of aan sommige vergaderingen van de pastorale raad van de parochie!

Alhoewel we dit nog steeds niet allemaal beleven (dit mogen zeggen zou enerzijds vleiend, maar anderzijds ook zeker een utopie en een illusie zijn), mogen we toch wel zeggen dat vele parochianen proberen het uitgesproken woord af te stemmen op hun gedachten. Er is de bekommernis om wat men doet af te stemmen op wat men denkt.

Het laatste punt van ons welkomstwoord zal dit nog beter aantonen.

Overgang van een passieve pastoraal naar een pastoraal van verantwoordelijkheid

Inderdaad, Emilio, in het licht van Gods Woord riep u ons in uw preken op om tot een revolutie in onze mentaliteit te komen.

We werden bijvoorbeeld aangemoedigd om de zorg voor de armen en de kleinen op ons te nemen. En zo ontstond de Caritas, die voor altijd zal leven, onlangs gesterkt door de brug van het gebed die u voorgesteld hebt met de Caritas van Ypacaraí.

Ook spoorde u ons aan om de levensomstandigheden in onze wijken te verbeteren, in de Levende Kerkelijke Gemeenschappen. U hebt ons aangemoedigd om op de eerste plaats op onszelf te rekenen om het economisch leven op ons te nemen.

Zonder een geest van zelfgenoegzaamheid, want er zijn nog vele stappen te doen, kunnen we toch zeggen dat uw adviezen geen dode letter zijn gebleven. De bescheiden bijdragen van de parochianen van Obeck hebben, zoals u morgen zult kunnen zien, de zalen voor het gebed en voor de verschillende vergaderingen reeds verbeterd. Hoe kunnen we ook de continuïteit vergeten van de School voor Vorming voor Leken, die één van onze prioriteiten werd en die als dochter onze A.P.O. (Amicale van de Parochie Obeck) heeft, orgaan van ontwikkeling en solidariteit? Deze vereniging deed de Raad voor Economische Zaken ontstaan, orgaan van de economische transparantie.

Beste Emilio, talloze punten van je leer hebben we ons eigen gemaakt en in de praktijk weten om te zetten!

Maar je weet dat vrienden, wanneer ze elkaar voor een lange tijd niet meer gezien hebben, een eeuwigheid lang samen kunnen blijven om te vertellen, zodat we ons beperken tot de punten die we zojuist hebben vermeld. We zijn nu hier om te luisteren naar uw ervaringen op het gebied van de pastoraal in Ypacaraí en uw bevindingen van de afgelopen jaren in Paraguay om ze in onze werking te integreren. We zijn er zeker van dat dit ons zal helpen om een nieuwe impuls te geven aan het leven in onze parochie.

Joseph Balla
Parochie Obeck

19/08/2010