Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Waar wij werkzaam zijn arrow Het bisdom Mbalmayo (Kameroen)
Afdrukken Verzenden naar een vriend



HET BISDOM MBALMAYO


De kathedraal van Mbalmayo 



Het bisdom Mbalmayo strekt zich uit ten zuiden van Yaoundé, de hoofdstad van Kameroen, over een gebied van ongeveer 11.664 km2 en beslaat twee departementen van de regio van het Centrum: “Nyong-et-Soo” en “Nyong-et-Mfoumou”.

Het telt een bevolking van 323.000 inwoners, waarvan 194.700 katholieken. Er zijn twee culturele gebieden aanwezig: het gebied dat verbonden is met het Beti-volk in “Nyong-et-Soo”, en het gebied van de Maka-volken in “Nyong-et-Mfoumou”.

Het gebied ligt midden in de equatoriale zone, gekenmerkt door de aanwezigheid van een oerwoud dat steeds kleiner is geworden ten gevolge van roofbouw door de ontginning van bos en door landbouw. Het klimaat, dat door sterke neerslag en overvloedige vochtigheid wordt gekenmerkt, omvat vier verschillende seizoenen: twee droge seizoenen in afwisseling met twee seizoenen met regens van een verschillende intensiteit.

De landbouw vormt de enige bron van inkomsten van deze streek vooral dankzij de productie van cacao, koffie en het verbouwen van middelen voor de voeding. De roofbouw op het woud voor houtsoorten eerste klasse is voornamelijk gericht op de export. Vanaf de jaren ’30 van de vorige eeuw droeg de intensivering van de koloniale economie bij aan de ontwikkeling van het oude Duitse bestuurscentrum, Vimli genaamd en vervolgens Mbalmayo genoemd naar de naam van een aanzienlijk iemand die daar woonde.

Het beeld van een leeuw bij de ingang van Mbalmayo

In de jaren ’50 bereikte deze beweging in de ontwikkeling haar hoogtepunt. Zij werd gekenmerkt door de verwezenlijking van verschillende stedelijke infrastructuren en door een immigratiegolf, ook uit de meest verafgelegen streken van het land, die van Mbalmayo een multi-etnische stad maakte.

Van het leven van Mbalmayo in het koloniale tijdperk resten als bevoorrecht getuigenis de romans Ville cruelle uit 1954 en Le pauvre Christ de Bomba uit 1956 van de beroemde schrijver Alexandre Biyidi, beter bekend onder de pseudoniemen Eza Boto en Mongo Beti. De juist in die jaren in de stad bedreven beestachtige misdaden en de publieke terechtstellingen die erop volgden, zorgden ervoor dat de titel van de roman Ville cruelle intussen de nieuwe bijnaam van Mbalmayo werd.

Mgr. Paul Etoga, Mgr. Donato Squicciarini en Mgr. Adalbert Ndzana

Op 22 augustus 1961 waren de inwoners van de stad in het klimaat van gisting van de onafhankelijkheid verbaasd en trots als hun nieuwe herder mgr. Paul Etoga, de eerste gekleurde bisschop van Franstalig Afrika, te mogen ontvangen. De begeleiding van jonge seminaristen en de vorming van catechisten waren samen met een bijzondere aandacht voor de problemen van het bevorderen van een menswaardig bestaan zijn pastorale prioriteiten.

Ten gevolge van de effecten van de revolutie in het vervoer die de handel met Yaoundé en Douala, de economische hoofdstad van het land, vergemakkelijkten en zo de her en der verspreide filialen in het gebied van de exportfirma’s achterhaald maakten, werden de jaren ’60 echter gekenmerkt door een geleidelijke achteruitgang van Mbalmayo, die nog werd benadrukt door de daarop volgende economische crises.

De stad blijft echter een knooppunt van fundamenteel belang voor de verbindingen en een belangrijk bestuurscentrum. Zij trekt vooral de jongeren aan uit het platteland van het Centrum en het zuiden dankzij de aanwezigheid van talrijke middelbare scholen. Enkele, nog functionerende fabrieken voor de bewerking van hout maken van Mbalmayo praktisch het enige industriële centrum van de streek. In de laatste jaren zijn er dankzij internationale samenwerking enkele projecten in gang gezet met het oog op de uitbreiding en modernisering van de stedelijke sector en het versterken van het toeristisch potentieel.

Mgr. Adalbert Ndzana

Op 15 november 1984 werd mgr. Adalbert Ndzana, de huidige bisschop van Mbalmayo, benoemd tot hulpbisschop en op 27 maart 1987 volgde hij mgr. Paul Etoga op.

Mgr. Adalbert Ndzana, geboren op 17 juli 1939, is priester gewijd op 15 augustus 1969 na in Rome aan het Collegio Pontificio van Propaganda Fide zijn theologische studie te hebben voltooid. Op 20 januari 1985 is hij bisschop gewijd en hij koos als wapenspreuk Et veritas liberabit vos.

Vanaf het begin wordt zijn ambt gekenmerkt door een inzet ten gunste van de gezinnen en de jeugd. Mgr. Adalbert Nzdana heeft bovendien in het bijzonder aandacht besteed aan de permanente vorming van zijn priesters, van wie er tegenwoordig verschillenden zijn belast met de opleiding in de seminaries in de provincie en het onderwijs aan de Katholieke Universiteit van Yaoundé.

In diezelfde periode zijn talrijke parochies gesticht. Tegenwoordig telt het bisdom Mbalmayo 80 parochies - waarvan de oudste, Minlaba, in 1912 is opgericht - en het priestercollege ervan bestaat uit ongeveer 90 priesters, onder wie een tiental religieuzen.

Talrijke werken op het gebied van het bevorderen van een menswaardig bestaan zijn er verwezenlijkt ten dienste van de opvoeding van de jeugd en de verbetering van de infrastructuur van de gezondheidszorg. Voor een verdieping van het geestelijke leven van de gelovigen heeft het bisdom zich voorzien van twee centra voor retraites en, niet te vergeten, het heiligdom “Maria, Koningin van de vrede”, gebouwd op de rotsachtige heuvel die de stad beheerst.

Het kleinseminarie van Mbalmayo

Nu intussen de fase van de plantatio Ecclesiae is voltooid, is het bisdom Mbalmayo vandaag bezig met de nieuwe fase van de verdieping van het geloof. Deze verdieping is niet alleen een geloofwaardig antwoord op de door sektes gevormde uitdagingen, maar vooral een garantie dat alle werken trouw kunnen blijven aan hun identiteit, aan de dienst van de evangelisatie en binnen een maatschappij die verdeeld is tussen traditie en moderniteit, zuurdeeg van verzoening, gerechtigheid en vrede kunnen zijn.

De Gemeenschap Redemptor hominis is sinds 1990 aanwezig in het bisdom Mbalmayo; in 1995 is haar de pastorale zorg toevertrouwd voor de parochie Bienheureuse Anwarite van Obeck.

Vanaf het begin is de tegenwoordigheid van de Gemeenschap in het bisdom geregeld door een Overeenkomst, die in 2013 is aangepast. De Gemeenschap Redemptor hominis is in 1988 ook civielrechtelijk in Kameroen erkend.

De parochie

Op het niveau van de parochie Bienheureuse Anwarite van Obeck wordt de inzet van de Gemeenschap vooral gekenmerkt door de permanente vorming van de gelovigen door middel van het oprichten van de School voor de vorming van leken, een vorming die het naar voren komen van enkele prioriteiten heeft mogelijk gemaakt, zoals de pastoraal van de verantwoordelijkheid en de deelname aan de zelffinanciering van de parochie, de aandacht voor de armsten met de tegenwoordigheid van de Caritas-groep, en de begeleiding van de jongeren.

De leden van de Gemeenschap Redemptor hominis in Mbalmayo werken actief mee aan de opbouw van de plaatselijke Kerk door middel van de inzet op het gebied van de vorming van  leken, religieuzen en priesters; gedurende ongeveer tien jaar hebben zij bovendien ook het coördineren van de pastoraal onder de studenten in de stad zeker gesteld.

Bij de vestiging van de Gemeenschap in Mbalmayo bevindt zich het Centre d’Études Redemptor hominis voor het bevorderen van de pastoraal van de cultuur.

 

Franco Paladini

(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)

 

 

 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis