OORSPRONG VAN DE GEMEENSCHAP
REDEMPTOR HOMINIS
De Gemeenschap Redemptor hominis dankt haar ontstaan aan de persoon, het charisma en het dienstwerk van Emilio Grasso, priester van het bisdom Rome.
Onze oorsprong
 De eerste vaste kern van de Gemeenschap krijgt vorm rond het jaar 1970, wanneer Emilio - na twee jaar pastoraal werk als kapelaan in de Sint-Jozef-Werkmanparochie van de buitenwijk Tiburtino te Rome - met de toelating van zijn bisschop onder de krottenwijkbewoners gaat leven van de Romeinse voorstad Borghetto Alessandrino.
In deze context van actief apostolaat ten dienste van de armsten, verzamelt zich rondom hem een groep jongeren, jongens en meisjes, aangetrokken door zijn woord en getuigenis. Hun inzet wordt met de dag groter en ontwikkelt zich tot een duurzame levenskeuze.
Op deze wijze begint een nieuwe kerkelijke ervaring rond de uitdaging om het christendom op radicale wijze te beleven en niet als bijvoegsel bij andere gemakkelijkere levenskeuzen.
De groep leeft in armoede. Enkele leden werken, andere onderwijzen de kinderen van de krottenwijk die door de officiële scholen uitgesloten waren. Alles is gemeenschappelijk en wordt verdeeld volgens de noden van eenieder.
De ‘groep’ wordt een ‘gemeenschap’
Deze grondervaring, die concreet wordt beleefd aan de zijde van de armen en de jongeren van die Romeinse krottenwijk, zal diepe sporen achterlaten in het leven van Emilio en de identiteit bepalen van de nieuwe religieuze familie die aan zijn inzet haar ontstaan dankt.
De zo ontstane gemeenschap verdiept steeds meer haar godsdienstige wortels en eigen levenskeuze. Zij herontdekt de lectio divina (de monastieke manier om het Woord Gods te lezen) en laat zich vormen door een levende exegese en een geactualiseerde verkondiging van Gods woord in een conflictueuze context.
De leden, die zich laten leiden door het geestelijke vaderschap van Emilio, vader en inspirator van de groep, worden spontaan door de krottenwijkbewoners "monniken van de vader" genoemd.
|
Wie wij zijn 
