Italiano Español Nederlands Français
Home arrow Geschriften van Emilio Grasso arrow Brieven arrow Ga, waarheen het hart je voert
Afdrukken Verzenden naar een vriend

 

Brieven van Emilio Grasso

 


Ga, waarheen het hart je voert

 

 

Beste vriend,

Men heeft mij laten weten dat je van mijn kant enkele aanwijzingen zou willen ontvangen voor lectuur die op dit bijzonder ogenblik in je leven nuttig voor je zouden kunnen zijn.

Ik zou je vele, vele boeken kunnen aanraden, te beginnen met enkele hoofdstukken uit de Heilige Schrift.

Op grond van persoonlijke ervaring denk ik echter dat op dit ogenblik het enige boek dat je moet durven openen en lezen, het boek van je geweten is dat wij het boek van je hart zouden kunnen noemen.

Iedere andere lectuur zou iets zijn dat van buiten komt en zich voegt bij andere lectuur of discoursen die in je leven zijn gehouden en gehoord. Deze boeken zouden wij de boeken van de uiterlijke Meester kunnen noemen.

De uiterlijke Meester heeft er echter behoefte aan, ook al was het Jezus met zijn woord, de innerlijke Meester te ontmoeten en door hem geaccepteerd en gedeeld te worden.

In de Catechismus van de Katholieke Kerk wordt een beroemde uitdrukking van de zalige kardinaal John Henry Newman geciteerd:

"Het geweten is een wet van onze geest, maar die onze geest overtreft, die ons bevelen geeft, die verantwoordelijkheid en plicht betekent, vrees en hoop... Het is de boodschapper van Hem die, zowel in de wereld van de natuur als in die van de genade, ons versluierd toespreekt, ons onderricht en ons regeert. Het geweten is de eerste van alle plaatsbekleders van Christus" (nr. 1778).

Ongetwijfeld is voor jou het ogenblik gekomen je persoonlijke verantwoordelijkheid te nemen ten overstaan van de eerste van alle plaatsvervangers van Christus: je geweten.

In de hierboven uitgelegde zin zouden wij ook kunnen zeggen dat jij geroepen bent om te ontdekken waarheen je hart is gegaan en de moed te hebben voor een beslissing die alleen jij, en niemand anders, kan nemen.

Daarom denk ik dat iedere lectuur of ieder woord dat van buiten komt, alleen maar verwarring in je hart en geest kan stichten.

Een van de filosofen die de laatste twee eeuwen de meeste invloed heeft gehad, Friedrich Nietzsche, stelde immers dat er geen feiten bestaan, maar ieder feit dat wij leren kennen, alleen maar een interpretatie is.

Met andere woorden, wij zouden kunnen zeggen dat er geen "chemisch pure" waarheden bestaan, maar dat iedere waarheid steeds tot ons komt samen met een bepaalde interpretatie en een culturele bekleding.

Een "chemisch pure" waarheid is alleen het Woord van God in de trinitaire schoot vóór de menswording van het Woord. De historische Jezus die wij kennen is de ware Zoon van God, maar als ware mens is hij verbonden met een cultuur, zonder welke zijn binnentreden in de wereld van de mensen niet mogelijk zou zijn.

Eigenlijk zou zoeken naar een "chemisch pure" waarheid, zoeken naar een God die niet verbonden is met een bepaalde cultuur, een vorm van ketterij zijn, een van de oudste, die docetisme wordt genoemd: Jezus zou geen mens zijn, maar alleen een God die schijnbaar, maar niet werkelijk zich als mens zou voordoen.

Alles wat ik heb gezegd, betekent iets heel eenvoudigs: wij kunnen niemand vragen wat uitsluitend tot onze persoonlijk verantwoordelijkheid, tot onze inspanning en tot onze moeite behoort, aan die welke onze roeping is die erin bestaat "te drinken uit de eigen put".

Wij kunnen niemand vragen het Woord van God de culturele bekleding te geven die het datzelfde Woord van God het mogelijk maakt in ons leven vlees en bloed te worden.

God heeft in ieder van ons het merkteken van zijn tegenwoordigheid gelegd door ons te scheppen naar zijn beeld en gelijkenis.

Met andere woorden, wij zouden kunnen zeggen dat ieder van ons geroepen is om zijn roeping te ontdekken, een roeping die erin bestaat de droom te beleven die niet de vrucht is van een activiteit van ons, van een fantasie van ons of de uitwerking van gedachten van ons, maar de vonk is die God toebehoort en tegelijkertijd ieder van ons in zijn persoonlijk, origineel, uniek en onherhaalbaar handelen toebehoort.

Uiteindelijk zal alleen jij en niemand anders kunnen zeggen wat je roeping is, omdat het een leven is dat tot de dood in bewaring is gegeven en niet iets is dat in een al geschreven boek staat.

Mijn roeping is van mij en alleen ik kan die beleven in mijn vrijheid.

Ten slotte, beste vriend, schrijf ik voor jou een passage uit een boek van Susanna Tamaro over, een boek dat de laatste jaren een groot succes heeft gekend en veel lezers heeft gehad.

Dit is de passage die je kan interesseren:

"Wanneer vervolgens voor jou zoveel wegen opengaan en je niet weet welke je moet nemen, sla er dan niet een op goed geluk in, maar ga zitten en wacht. Adem met de vertrouwvolle diepte waarmee je de dag dat je ter wereld bent gekomen, hebt geademd zonder je door iets te laten afleiden, wacht en wacht nog steeds. Blijf staan, in stilte, en luister naar je hart. Wanneer het vervolgens tot je spreekt, sta dan op en ga waarheen het je voert"[1].

Met grote sympathie verblijf ik in stilte met respect voor het heiligdom van je geweten.

Emilio Grasso
(Vertaald uit het Italiaans door Drs. H.M.G. Kretzers)





[1] S. Tamaro, Va' dove ti porta il cuore, Baldini&Castoldi, Milano 1997, 191.


 

18/01/2019

 



 
Website van de missionaire Gemeenschap Redemptor hominis